2 yıllık evliyiz ama bıktım?

Merhaba arkadaşlar içimi dökmek için tamamen yazıyorum çünkü doldum doldum taşmak üzeriyim bıktım.

2 yıllık evli bile değiliz 4 ay sonra dolacak 2 yıl güzeller güzeli bir tane kızım var çok istedim onu Allah gönlüme göre verdi. Eşimle severek isteyerek evlendik ama eşim uyuşturucu madde kullandığını ama bunu sadece haftasonları keyfine yaptığını es*ar içtiğini söyledi ki ben de baktım çok eğleniyor sohbet ediyor muhabbet ediyor bir sıkıntı görmüyorum haftasonları içtiğini bildiğim için. Herneyse 1 yıl nişanlı kaldık bir yılım sonunda evlendik ilk 1 ay her şey güzel ama sonradan bir kavgalarımız başladı öyle böyle değil tehditler küfürler hakaretler ama şiddet yoktu hiç. Kavga ediyoruz 1 gün küs kalıyoruz ya da bazen 1 saat sonra barışıyoruz falan gel zaman git zaman hamile kaldım evliliğimizin 6. Ayında ama dediğim gibi ben kendim çok istedim iyi ki de olmuş ama hamile kalmam la birlikte eşim de ilginç bir şekilde her gün evde bişiler sarıyor içiyor beyni uyuşuyor hararetleri değişiyor rahatsız oldum bide yanında bazen alkol alıyor iyice saçmalıyor. Dedim doğunca bebek bunu yapmazsın sözler yeminler etti tamam dedim ama bu sefer bu şeyi içtikçe benim aileme takmalar kendi ailesine takmalar gece gece annemlere evi basmalar bağırıp çağırmalar yani rezilliğin bini bin para bana bulaşmalar kavga ederken bak o çocuğu doğurttururum diye saçma sapan bağırmalar aşamadığım laflardan biri de bu. Bebeğimiz oldu daha 10 günlük bile değil ben doğuma gitmeden önce eşimin annesine yaptığı birkaç şeylerden dolayı çok kızdım kendisinede söyledim ve rahatsız oldum doğumdan sonra da annem 1 hafta kalıcağı için kayınvalidemi istemedim ama o da zaten gerek duymadı. Bu sefer eşim buna kuruldu içti içti geldi bağırdı çağırdı annemi evden kovdu bebeğimi emzirirken bıçakmı çekmedi gelip saçımı mı çekmedi yani o 40 gün boyunca yaşadıklarımı o sessiz sessiz ağlayışlarımı bebeğime kol kanat gerip ona sarılıp hayat bulmayı nebileym ya çok çok zordu yani yazarken bile ağlıyorum şu an. Daha sonra canıma tak etti çünkü bebeğim büyüyor ve adam hala evde bu zıkkımı içiyor ki içtiği bence es*ar değil kesinlik le bağırıyor hakaret ediyor küfürler uçuşuyor gittim ailesine anlattım onlarda çok üzüldü ama bilmiyorlarmış ayağına yattılar yani kesinlikle biliyorlardı ki sonradan öğrendim ki aileme karşı saldırması hep ailesinin altından çıkmış konu ailesi de değil iyiliklerini çok iyiler bir şey diyemem ama bu hatalar oldu yani. Herneyse konu büyüdü tabi ben evden gittim bebeğimle kayınvalidemler de arkamda durdular sonra pişmanlığımı dile getirdi ki ben uzaklaştırma aldım boşanmaya doğru gidiyodum ki beni ikna etti bende sırf bebeğimiz için şans verdim ama şu an o olayın üstünden 6 ay geçiyor değişen tek şiddetin olmayışı ama o da fiziksel çok yoruldum arkadaşlar her seferinde aileme laf söylemesi bana hakaretleri içip içip o iğrenç insanlıktan bi haber halleri dün bile saçma sapan bir konudan konuyu değişik yerlere çekiyor şiddetini savunuyor böyle iğrenç karaktersiz biri işin kötüsü sıkıntılı bir tip olduğundan boşanma gibi birşeye kalksam bana yapmadığını bırakmaz ne yapmam lazım nasıl davranmam lazım bilemiyorum ve çok yoruldum kendime saygım azaldı her şey ya tek çocuğumla hayat buluyorum ki bu durumu ailesine de söylüyorum sabır et vs diyorlar yani bombok bir durumun içindeyim psikolojim hiç iyi değilim