Eşime yanlış bişey yapmadım ama neden kötü hissediyorum?

hiçbir şey sadece dinledim tespit ve analiz yaptım

Sadece bölümüm bu ve insanlar üzerine tezler oluşturmayı seviyorum. Mesela toplulumuzda aslında erkekler çocuklarının çoğu değersiz yetiştiriliyor. Erken yaşta sorumluluk alması bekleniyor. Sevilmedikleri için doğru şekilde, sevmeyi bile unutuyorlar. Onların da ilgiye ve iltifata layık olduğunu unutuyoruz ve en çok bencilliği erkekler görüyor. Bunu 17 yaşındaki çocuğun derdini dinledikten sonra aklıma geldi mesela.

Niye ki? Anlatan kişi çocuk ben ise büyüğüm. Sosyal medyadan konuşma yok ismimi bile bilmiyor sadece derdini dinledim tavsiye verdim.

Sosyoloji okuyorum yani öylesine ilgi duyduğum bir şey değil. Evet aynısını yapsa dediklerini derdim fakat ben kendimden eminim zaten üzülmemin sebebide tam olarak dediğin durum.

Kaldı ki bu ilerde belki benim işim olucak. Ben çocukları dinlemeyi anlamayı seviyorum. Acı çeken insanlara umut olmak hayatı sevdirmek istiyorum. Pozitif olmayı onlara öğretmek istiyorum. Çünkü yanlış aile yaklaşımları yüzüne kaç hayat mahvoluyor. Eşimde bu yüzden mutlu. Sadece erkek değil, bunu kızlara da yapıyorum bu arada. Ayrıca eşim 14 yaşındaki çocuğa bir şey demiyor.

Neden 14 yaş ile 17 yaş farklı? Zaten kendimden eminim, hata yaptığım konu onun kızıcak ihtimali olduğu bir şeyi yapmamdı aslında. Bazen yenik düşüyorum. Çok okuyorum ve dediğim gibi bölümümde bu, gerçekten küçük yaşta cinsiyet farketmez ama büyük yaşlardaki kadınları da dinlerim her koşulda. Cidden merak ediyorum neden farklı bu arada

Genç kız arkadaşlarımı dinliyorum fakat dinlediğim çocuk mesela 17 yaşında inşaatta çalışıyor. Toplum olarak erkeklere çok fazla bencilce yaklaştığımızı anladım mesela. Benim konuştuğum küçük kızların derdi farklı erkeklerin ki çok farklı evet sanırım haklısın çocuk olmuş sayılmıyor, çünkü aldığı sorumluluk bir yetişkininkiyle aynı. Neden mesela toplum erkeğe bu kadar sorumluluk yüklerken kadınlar erkekleri küçük görüp iltifat etmeye erinir? Ben iltifat alan çok kadın gördüm büyük küçük ama toplumda nedense bu erkeklere yapılmıyo az bile olsa ve bu çok erken yaşlarda başlıyormuş çocukla konuşurken bu tezler oluştu mesela bende.

Evet maalesef öyle. İşte bu yüzden dinlemeyi seviyorum. Fakat genel olarak şöyle bir şey var ki kadın hor görülse bile doğru birini bulursa genelde mutlu olabiliyor. Erkekler her zaman sorumluluk içinde. Kız çocuğundan genelde bazı şeyler beklenmez fakat erkek birşeyleri zorunlu yapmalıdır. Hele erkeğin iş ortamları… bir kadın olarak genel anlamda çok fazla aşağılanmaya ya da hakarete maruz kalırmıyız erkeklerinki kadar? Elbette herkesin dertleri vardır ayrı ayrı. Fakat bizim toplumumuzun işleyişi ve eğitimi o kadar hatali ki. Kadın ve erkek farklı yapılara sahip varlıklardır. Ve kimse kusura bakmasın ama ben kendim kadın olarak söylüyorum, kadın gerçekten vahşi ve tehlikelidir. Erkekler kusursuz demiyorum ama toplumda en çok acı çekenin küçük- büyük erkekler olduğunu düşünüyorum.

Ben yazamıyorum sizin yazmanız gerekir xper puanım düşük

Ama o yapsa kızardım, bu devrin küçük kızına bile güvenmiyorum çünkü işleri güçleri farklı fakat erkekler küçük yaşta çok sorumluluk alıp çok eziyet görüyorlar tabi bunu eşime anlatamam o ikisini de aynı görüyor, sevdiğim için çok sadece kötü hissediyorum

Evet eminim empatiden dolayı huzursuzum biraz

Konuştuğum kişi 17 yaşındaydı. Sadece derdini dinledim. Eşim yapsa kıyamet kopardı çünkü 17 yaşındaki kızların dertleriyle küçük bir erkek çocuğunun derdi bir olmuyor. Ya aslında kız da olsa konuşurdum dinlemek isterdim ne bileyim psikolojiye de çok ilgim var. Bir çocuk sorunum var diyince tutamıyorum kendimi…