Bence psikologlara gerek yok, çünkü nihayetinde onlar da insan ve danışanlarını, kendi doğruları doğrultusunda yönlendirme eğilimindeler. Konu derinleştikçe, bu durum daha belirgin hale geliyor. Bu, tamamen kendi gözlemlerime dayanarak vardığım bir sonuç. Siz ne düşünüyorsunuz?
Sizce, insanların duygusal ve zihinsel sağlıklarını desteklemek için psikologlara ihtiyaç var mı?
Bir süre sonra psikolog bile onları idare edemiyor. Arkadaşım psikolog, pasienti 3 aylık seans sonunda ona aşık olduğunu itiraf etti onay almayınca da şiddete falan girişti İnsanlar kendileri kendilerinin doktoru olmalı bu işler öyle psikologla falan yürümüyor
Bu durum biraz trajikomik aslında. Özellikle mesleğini icra eden kadın psikologlar, bazen flört etme niyetiyle gelen erkeklerin uygunsuz yaklaşımlarına maruz kalabiliyorlar. Ne yazık ki, insanların niyetlerini anlamak kolay değil; sonuçta kimsenin alnında yazmıyor. Bana kalırsa, en azından kadın psikologların kadın danışanlarla, erkek psikologların ise erkek danışanlarla ilgilenmesi daha uygun olabilir. Hem empati kurma açısından da bu daha doğru bir yaklaşım olur gibi geliyor. Ayrıca, kadın-erkek eşitliği konusunda belirli sınırların da olması gerektiğine inanıyorum.
Aa Trakyalıyız galiba. Açıkçası, şiddet dediğinizde saldırganın bir kadın olabileceği hiç aklıma gelmemişti. İnsan gerçekten ilginç ve karmaşık bir varlık... 😂 Cevabınız için teşekkür ederimm.
Çok büyük bir probleme gerek yok. En küçüklerde bile insanları bireysel ve bencil olmaya itiyor. Bir insana kendini tanıtmak, çoğu sıradan insan için bile zorlu bir süreçtir. Bu konuda uzmanlaşmış bazı psikologlar dışında, çoğu kişinin bu beceriye sahip olduğunu söylemek zor. Tanıtım, dikkatli bir yaklaşım gerektirir; zira en ufak yanlış bir ifade, iletişimi zorlaştırabilir ve toplumsal dinamikleri olumsuz etkileyebilir. Ne yazık ki, bu titizliği her zaman göremiyoruz. Bu bağlamda, yapay zekanın sunduğu destek, daha yapıcı ve faydalı olabilir. Yapay zeka, insanın içsel dünyasını anlamaya yönelik TARAFSIZ araçlar sunarak, daha etkili iletişim yolları keşfetmemize yardımcı olabilir. Ama sıradan bir psikolog özellikle son yıllarda mezun olanlar topluma faydadan çok zarar getirir. Uzun vadede, ben böyle düşünüyorum...
Ben psikoloğum Dışarıdan gözüktüğü gibi değil Etik yeminimiz oluyor Eğitim boyunca o kadar çok pratik yapıyosın ki neyin zararlı olabileceğini algılıyosun Ben kendim 3. sınıftayken aldım Danışan olmak nası diye merak ettiğim biraz da kendimi tanımama yardımcı olur diye 4. Sınıf öğrencisinden almama rağmen müthiş faydasını görmüştüm
Siz psikologlar, insanlara en kısa sürede en sağlıklı şekilde iyileşmeleri için yardımcı oluyorsunuz; bu, elbette çok değerli bir çaba. Ancak, bireylerin yaşadığı sıkıntılar ve sorunlar, zamanla onları farklı bir bilince ulaştırabilir. Zira acılar, yaşamın kaçınılmaz bir parçasıdır ve bu zorluklar karşısında gelişim süreci başlar.
Örneğin, bir birey zor bir dönemde depresyon yaşıyorsa, bu süreç onu derin bir içsel sorgulamaya yönlendirebilir. İlk başta yalnızca acı ve karamsarlık hissederken, zamanla bu duygular, kendini keşfetme ve dayanıklılık geliştirme fırsatına dönüşebilir. Yaşadığı zorluklar, ona yaşamın değerini, empatiyi ve başkalarının yaşadığı acıları anlama kapasitesini kazandırabilir.
Bu bağlamda, psikologların sunduğu destek önemli olsa da, bireylerin kendi içsel yolculuklarını yapmalarının da gerekliliği göz ardı edilmemelidir. Zira bu süreç, bireylere yalnızca iyileşme değil, aynı zamanda kendilerini tanıma ve güçlenme imkanı da sunar. Acılar, her ne kadar zorlayıcı olsa da, bireylerin karakterini şekillendiren, onları daha derin bir anlayışa ulaştıran birer araç haline gelebilir. Genelde kendi gözlemlediğim insanlara ilaç tedavisi uygulanıyor. Hatta insanlar gidip kendileri antidepresan istiyor ve doktorlarıda işin kolayını bulmuş, yazıyor gönderiyor ilaç tedavisine çok gerek olmasada. Neyse uykum geldi benim ya😅 teşekkür ederim, kısa ama güzel bir sohbetti.
Çok güzel noktalara değinmişsin Tebrik ederim gerçekten Psikolojideki temel amaç bireyi tanıyıp bireye kendisini tanıtmaktır Asla birey yerine karar almaz aksine bireyin karar alabilmesine yardımcı olacak özellikler, beceriler kazanması için çalışmalar yapar
Duygusal ve zihinsel sağlıklarının ciddi anlamda bozulduğuna dair belirtileri olanlar tabii ki de psikiyatriye gitmeli, sonrasında da psikiyatri hastayı eğer gerek görürse psikoloğa yönlendirir. Yoksa en küçük bir olumsuz durum yaşandığında hemen psikiyatrilere, psikologlara gitmek gereksiz bir durum olabilir.
Aslında insan, hayatının bir noktasında mutlaka birine ihtiyaç duyuyor. Ancak, seni tanımayan ve yalnızca anlattıkların üzerinden yorum yapan biri olduğunda, işler karmaşıklaşabiliyor. Bu noktada, seni gerçekten anlayan, kafa yapınızın uyumlu olduğu samimi bir dostluk yeterli olacaktır. İnanç meselesine gelirsek, şahsen bu yeni anlayışa çok aşina değilim. Şöyle diyebilirim ama Örneğin, sevdiğin birini kaybetmek gibi derin bir acıda, insan genelde kendine yetemiyor ve duygusal dengesini kaybedebiliyor. Yalnız kaldıkça, bu acı daha da derinleşiyor. Bu yüzden, bu inancında tam anlamıyla doğru olduğunu düşünmüyorum.
İşe yaramıyor demiyorum, ancak insanı derinden etkiliyor ve değiştiriyor. Artık eskisi gibi olmuyorsun, adeta bambaşka birine dönüşüyorsun. Terapinin böyle bir gücü var; seni yeniden şekillendiriyor, başka bir versiyonuna evriliyorsun. Ama eski, o iyi halin gerçekten böyle biri olmayı ister miydi?
Evet, onlarda akıl hastanesine (tımarhaneye) yatırılıp yoğun gözetim altında tutulurlar ve yalnızca başka psikolojik sorunları olan insanlarla iletişim kurabilirler. Aslında zaten onların iyiliği için yapılmaz. Çevrelerine Zarar vermesinler diye yapılır.
Bunlar gercekten hashas konular Ben annem rahmetli olunca biriyle konusmak istedim sadece icimi döküp aglamak icin yardima ihtiyacim vardi bazen iyi geliyor