Arkadaşlar merhaba
19 yaşındayım, Üniversite öğrencisiyim.
Yani nasıl söylesem, Kendimi çok EZİK hissediyorum !
Toplumdan soyutlanmış, konuşmaya bile üşenen kimse için önemli birisi olmadığımı hissetmeye başladım artık !
Hani kişiliğin mi böyle deseniz, yok değil yani tamam sessiz kendi halinde biriydim ama her daim arkadaşlarım vardı, Kız arkadaş açısından bakarsak telefonum susmazdı,'' Bugün canım sıkıldı bir iki kızı arayayım da vakit geçireyim '' desem abartısız 15-20 Kız ARKADAŞım olurdu yani.
Ama üniversiteye başlayınca herkes farklı şehirlere gitti tabi arkadaşlıklar dağıldı.
Bende yeni sınıfımdan neredeyse kimseyle tanışamadım 1 dönem bitti sayılır, hala bir iki kişi var merhaba dediğim ondan başka arkadaşım yok. Kafayı yemek üzereyim.
Özgüven 0'a indi yani. Gidip kimseye merhaba diyemiyorum KORKUYORUM.
Artık aynaya baktıkça kendimi EZİK hissediyorum.
Hani övünmek için söylemiyorum lütfen yanlış anlaşılmasın 185 boyum var esmerim Yakışıklı olmasam da bir normalin üstündeyim tip konusunda.
Maddi imkanlarım da iyi.
1+1 evim var kendime ait yalnız yaşıyorum.
Kendime ait arabam var. (Baba parası tabi hepsi)
Bunlar birer avantaj değil mi?
Kendime sevgili arıyorum da niye olmuyo diye size sormuyorum yanlış anlaşılmasın.
Arkadaş edinemiyorum resmen yalnızım.
İnsanlarla diyalog kurmaktan gidip bir kıza merhaba diyip tanışmaktan terslenmekten korkuyorum.
Çok uzun oldu sanırım konu ama bana yardımcı olun arkadaşlar yorumlarınızı yazın Kafayı kırmak üzereyim.
19 yaşındayım, Üniversite öğrencisiyim.
Yani nasıl söylesem, Kendimi çok EZİK hissediyorum !
Toplumdan soyutlanmış, konuşmaya bile üşenen kimse için önemli birisi olmadığımı hissetmeye başladım artık !
Hani kişiliğin mi böyle deseniz, yok değil yani tamam sessiz kendi halinde biriydim ama her daim arkadaşlarım vardı, Kız arkadaş açısından bakarsak telefonum susmazdı,'' Bugün canım sıkıldı bir iki kızı arayayım da vakit geçireyim '' desem abartısız 15-20 Kız ARKADAŞım olurdu yani.
Ama üniversiteye başlayınca herkes farklı şehirlere gitti tabi arkadaşlıklar dağıldı.
Bende yeni sınıfımdan neredeyse kimseyle tanışamadım 1 dönem bitti sayılır, hala bir iki kişi var merhaba dediğim ondan başka arkadaşım yok. Kafayı yemek üzereyim.
Özgüven 0'a indi yani. Gidip kimseye merhaba diyemiyorum KORKUYORUM.
Artık aynaya baktıkça kendimi EZİK hissediyorum.
Hani övünmek için söylemiyorum lütfen yanlış anlaşılmasın 185 boyum var esmerim Yakışıklı olmasam da bir normalin üstündeyim tip konusunda.
Maddi imkanlarım da iyi.
1+1 evim var kendime ait yalnız yaşıyorum.
Kendime ait arabam var. (Baba parası tabi hepsi)
Bunlar birer avantaj değil mi?
Kendime sevgili arıyorum da niye olmuyo diye size sormuyorum yanlış anlaşılmasın.
Arkadaş edinemiyorum resmen yalnızım.
İnsanlarla diyalog kurmaktan gidip bir kıza merhaba diyip tanışmaktan terslenmekten korkuyorum.
Çok uzun oldu sanırım konu ama bana yardımcı olun arkadaşlar yorumlarınızı yazın Kafayı kırmak üzereyim.
Güncellemeler
+1 yıl
Arkadaşlar konu güncel.
Biraz uzun oldu ama okuyup yardımcı olalım fikirlerinizi paylaşın lütfen
Biraz uzun oldu ama okuyup yardımcı olalım fikirlerinizi paylaşın lütfen
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
En İyi Cevaplar