Eşimle anlaşamıyorum, ne tavsiye edersiniz?

Evleneli henüz bir sene olmadı. Eşimle çok farklı isteklerimiz var hayata dair. Canımı çok sıkıyor. Bana ayak uydurmak bile istemiyor gibi. Ben üni mezunuyum, o lise terk. Sinemaya gidelim diyorum suratı düşüyor. Evde film izleyelim diyorum. Tamm diyip filmin 10. dk sında telefonuyla ilgilenip sonra da bu filmi sevmedim sıkıldım diyor. Halbuki güzel bir kişisel gelişim filmi mesela. Kendi izlediği TEK şey kuruluş diriliş çöküş ertugrul. Yapboz alalım yapalım diyorum tamam diyor alıp yapmaya başlayınca yanaşmıyor bile. Doğum günlerinde hediye almıyor. Parasını verim al diyor. Süpriz yapmak nedir bilmiyor. Ben birine süpriz yapmanın, onu düşünerek bişeler yapmanın ne kadar değerli bir şey olduğunun farkındayım. Dışarda yemek yemez, nefret eder dışarda yemekten para vermekten. Ben sevdiğim insanlarla dışarda yemek date yapmaya bayılırım. Farklı tatlar denemeye bayılırım ama tek başına ve karşındaki aşırı yemek seçince eğlenceli olduğu söylenemez. Mesela markette suşi almak istiyorum değişik değişik bakıyor sanki insanlık suçu işliyomuşum gibi. Parasını öderkende hiç mutlu değil ve bunu belli etmekten hiç çekinmiyor. Hiç rahat hissetmiyorum onunla alışverişe cıktıgımda. Kitap okumaz ben okurum. Bekarken arkadaşlarımla kafeye giderdim sohbet eder tatlı tatlı vakit geçirirdik. O hissi özeldiğim için bi iki kere gidelim dedim. Direttim. Suratı asık bir şekilde gittik. Yarım saat anca oturduk cünkü. Memnuniyetsiz bir şekilde oturdu sadece. Konusmadı hic, göz teması bile kurmadı etrafına bakıp durdu boş boş. Pişman oldum cıktıgıma. Sohbet etmeyi de bilmez. Ben ise annemin deyişiyle evin neşesiydim. Ne zamn konuşmaya çalışsam borcumuz var. Paramız mı var? tarzında konuşup beni anlayışsızlıkla ve nankörlükle suçluyor. Her şey para değil diye defalarca konuşmaya çalıştım. Gercekten harcayacağımız para bütcemizi pek etkilemez ama bunu kabul etmiyor. Dans edelim diyorum ne dansı ya diyor. Müzik zevki yok diyemem çünkü müzik bile dinlemiyor, oysa ki müzik benim için çok önemli. Giyim tarzı cok uyumsuz. Ona bir çok giyim tüyosu verdim. ona kombinler yaptım. kıyafetler aldım, bi kere neredeyse maaşımın yarısıyla ona oversize sweatler aldım iyi bir markadan. Bu ne çuval gibi deyip asla giymedi. Ben giydim aldıklarımı da napim. Giyim hakkında en ufak bir fikri yok, bu konuda fikri olanıda zerre dinlemez. Hiç bir şeyi çöpe atmaz. İçtiğimiz su şişlerini biriktiriyordu. Atması için günlerce dil döktüm. Eşyaların kartonunu atmaz, pıtpıt poşetini atmaz, pis bir bezi attırmaz. Kumandanın poşetini atmaz böyle kullanalım der. Ben ise anne evindeyken sinirlenip iki cuval fazlalık eşyayı çöpe atan biriyim. Benden sekiz yaş büyük. Muhtemelen ilk düşünceniz beni sevmediğine dair olacaktır ama beni seviyor görebiliyorum sadece fazlasıyla farklıyız. Bende seviyorum kollarında huzurlu hissediyorum ama bu konular aklımı oldukça bulandırıyor. Lütfen deneyimlerinizi benimle paylaşın. Şimdiden teşekkür ederim.