Ailemin gözü hep üstümde 24 yaşında doğru düzgün bir hayatı olmayan bir insanım?

Hem aileme düşkünüm hem de kendi ayaklarımın üstünde özgür yaşamak istiyorum. Bu ikisi birden nasıl mümkün olabilir bilmiyorum. Ama dediğim gibi şehir dışında da yalnız kalma ihtimalim var. Çünkü arkadaş çevre vs edinmekte çok zorlanan biriyim.

Yeni bi yerde daha önce hiç gitmediğim bi şehirde nasıl çevre edinebilirm ki bilmiyorum... Özgüvenim olsa bile nasıl yani... Bu konuda inancım yok. Kendimi kurban rolüne de sokmak istemiyorum ama başka bi şehirde yeni bi çevre oluşturmak benim çok zamanımı alıcaktır eminimki
...

Sıfırdan yeni bi iş bulmak yeni bi şehre taşınmak zor olucak benim için... Daha önce başvurduğum işlerden çağırıldığım olmuştu. Bulunduğumuz şehre yakın başka bir şehirde. Ailem hemen ne yapıcaksın orada boş ver, burası daha iyi. Vs vs... Hem cesaretim kırılıyor hem çekiniyorum...

Hayır kötü değil iyi önemsemeleri çok iyi... Ama sürekli tepende bir göz olduğunu düşün. Ne yaparsan yap seni görüyor izliyor... Bu gözün ailene ait olduğunu düşün... Ne yapabilirsin? Rahat hisseder misin? Özgür hisseder misin?

Kullanılmadığımı nerden biliyorsun... Kullanmak derken neyi kastediyorsun bilmiyorum ama ben çok türlüsünü yaşadım... Gözlerin üstünde olması buna engel olmuyor... Hatta bazen ailen tarafından da kullanılıyorsun...

Aslında hiç konuşulmasada hiç dile getirilmesede kural yokmuşçasına davransalarda, benim sınırlarımı aşacak kimi zaman küçümseyecek yeri gelecek alay edecek bazen sıkboğaz edecek hareketleri oluyo evdeki her bireyin bana karşı. İşte tamda bu yüzden... İstediğim gibi kendim için bir karar alamıyorum. Çünkü sonucunda ya karşı çıkacaklar ya da alay edecekler... Bizimkiler böyledir. Dışardan çokiyi içerde böyle...

Muhavaza ettikleri tek şey benim.