Düzgün bir ailemin olmaması bu hayatta mutlu olamayacağım anlamına mı geliyor?

Az once annem babam bir birlerine agza alinmayacak kufurler ediyorlardı esyalari kirdilar
Babam yine birikmisimizi kumarda yemis evde kahvaltilik yiyecek bir sey bile yok.
Dunya onun umrunda degil. Keza abim de oyle o da calisip parasini eve harcamiyor disarda yiyor arkadaslariyla ve kahveye gidiyor.
Bu sene universiteye 2 yillik da olsa bir baslangic yapmayi istiyorum nasil olacak bende bilmiyorum.
Boyle bir ailem olmasini ben de istemedim
Gercekten cok sansizim. Anlatamadigim bircok sey var ve 20 yasinda olmama ragmen yasitlarim gibi degil cok eksik yanlarim var cok mutsuz ve bahtsizim.
Bu hep boyle mi surer? Sonucta ne kadar okusam da ailemi silemem onlar yok olmazlar gecmisim silinmez.