18 yaşımda kapanmak sanki kademe atlamak gibi geldi bana o yüzden kapandım sonra da babam bir görücü var dedi zorlamadi ama benim için o sıra güzel geldi evlendim ailem hiçbir zaman olmak istediğim gibi olmamı kabul etmedi bende olmak istedigim gibi olamadım onlardan gizli bir şey yapmak benim için çok zor ve yapamadım da ne arkadaşım oldu ne arkadaş ortamim ne sosyal hayatım bu süreçte kendimi çok yalnız ve kaybolmuş hissettim okulda yalnızdım okulumdaki insanlar çok zengindi ekonomik olarak ve aile yapısı olarak onlara uygun değildim dışlandım derslerim düştü ve hayatı sorguladım bu hayattan belirsizlikten olmak istediğim kişi olamadığım için rol yapmaktan bıktım evlilik kurtuluş gibi geldi o sıralar pskolojim aşırı bozuktu bu kararı sağlıklı bir akılla alamadım zaten 18 yaşında bir kız sağlıklı nasıl karar alsın ailem orayı övdü once Nisan olsun en azından 4 sene bekleyelim dedim sonra erken nikah istediler ailem de aklıma girdi çok karışık süreçti
Her neyse şu an olmak istemediğim bir hayatta yaşıyorum ailem her zaman arkamda ama onların yanına da gitsem durumum şuandan farklı olmayacak ekstra DUL olacağım eşim iyi bir insan ama ailesi bana hayatı zindan ediyor eşim onlardan beni koruyor ama ben rol yapıyorum dindar rolü oysaki hayatımı tamamen mahveden şeyi ben mecburen sanki oyleymisim gibi yaşıyorum mecbur namaz kılıp oruç tutuyorum böyle ortamlardayjm kendimi koca dünyada yapayalnız hissediyorum ailemden uzaktayım hiç arkadaşım yok kimseye kendimi açamıyorum
Ve kendim gibi insan bulamıyorum benim istediğim gibi bir insanla asla zaten evlenemezdim ailem beni çocukluğumdan beri öyle manipule etti ki onların istediğini yapmazsam sanki dünyam cehennem olacak gibi düşünüyorum içten içe hala daha kendim değilim kendi kararlarımı vermem hep birisinin gözüne bakarım
Her neyse şu an olmak istemediğim bir hayatta yaşıyorum ailem her zaman arkamda ama onların yanına da gitsem durumum şuandan farklı olmayacak ekstra DUL olacağım eşim iyi bir insan ama ailesi bana hayatı zindan ediyor eşim onlardan beni koruyor ama ben rol yapıyorum dindar rolü oysaki hayatımı tamamen mahveden şeyi ben mecburen sanki oyleymisim gibi yaşıyorum mecbur namaz kılıp oruç tutuyorum böyle ortamlardayjm kendimi koca dünyada yapayalnız hissediyorum ailemden uzaktayım hiç arkadaşım yok kimseye kendimi açamıyorum
Ve kendim gibi insan bulamıyorum benim istediğim gibi bir insanla asla zaten evlenemezdim ailem beni çocukluğumdan beri öyle manipule etti ki onların istediğini yapmazsam sanki dünyam cehennem olacak gibi düşünüyorum içten içe hala daha kendim değilim kendi kararlarımı vermem hep birisinin gözüne bakarım
Güncellemeler
+1 yıl
Güncel
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer