Şöyle ki annem ekonomik olarak babamdan sıkıntı cekti. Verdigi tek para eve alisveris parası. Verdigi parayida iyice harcayın, marketten her istediginizi alin diye verirdi.
Annem ordan kendine biraz para ayırırdi. 40 yilin basi o aldigi biriktirdigi parayla ayakkabi, kiyafet vs alirdi. Bir ara alisverise falan gitmiyorum dedi annem sinirlenerek. Babam zerre para vermedi bu sefer. Gitti alisverisi kendisi yaptı birkac defa. Yani kiyafeti falan gecin bu kadinin özel durumlarinda ihtiyaci olur diye düşünüp bir paket hijyenik ürün bile almamıştı.
Sonra annem mecbur tekrar tamam ben giderim demeye basladi. Kendi ihtiyaclarini boyle alabiliyor cunku ve o verdigi paradan kendine harclik alabiliyor babam o amacla vermese de. Hicbir zaman da anneme al bu parayi kendine bir seyler al dedigini duymadim babamdan.
Bizi de mutlaka okuyun, atanin, evlenmeden paranız olsun diye büyüttü. Ablamda bende atanamayan ögretmenleriz. Ablam artik uaşi gelince ve adayda olunca evlenmek istedi. Annem razi olmadi. Ablam annem icin 1 sene daha kpss denedi.
Olmayinca anne seni anliyorum ama artik yaşim gecsin istemiyorum, ne zaman atanacagim belli degil diyerek evlendi. Ama enistemde adam cıktı. Enistemde ögretmen ve borçları yatirdiktan sonra, kendine biraz harclik aldiktan sonra geri kalan tum parayi ablama veriyormus. Hem ihtiyaclarini karsilasin, hemde evin ihtiyaclarini alsin diye.
Parayı nereye harcadigini da sormuyormus enistem. Karismiyormus artik verdikten sonra. Babam hesap sorar hep. Ne kadar harcadiniz, size su kadar vermistim o nereye gitti diye sorgular hep. Faturalara bakar. Bizde suraya harcadik, buraya harcadik diye anlatmak zorunda kaliyoruz.
Simdi de ben evlenme teklifi aldim. Kabul de ettim seviyorum onu. Bu sene adini koyalim vs diyor. Istersen bu yil nisanlaniriz. seneye istersen evliligi falan düşünürüz dedi. Bende daha 2 kere kpss ye girdim. 1-2 defa daha deneyebilirim evlenmeden kpss yi ama evliligi geciktirmekte istemiyorum bir yandan.
Ama atanmadan evlenirsem para meselesi aramizda sıkıntı olur mu, ihtiyaclarimi karşılamaz, beni zor durumda birakir mi bilemiyorum. Bunu konusmak istesem nasil konusacagim bilmiyorum.
Kendimi bu riske atmakta istemiyorum ama atanma ugruna karsi tarafi cok bekletip, usandirmakta istemiyorum. Ne zaman meslek hayati nasibimde var belli degil cunku.
Elimden geleni yapıyorum, atansam cok daha iyi ama olmazsa da kendimi bir erkegin vicdanina birakmis olacagim. O da vicdanli biriyse zaten gerekeni yapar. Ama degilse sıkıntı işte. Ayni eve girmeden de anlasilmiyor galiba boyle seyler. O yuzden bilemiyorum ne yapacagim.
Aşk İlişkileri
Kadın Emeği
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
YKS2026
Diğer