Aile baskısından biktim?

benim ailem biraz dinine bağlı. Bu yizden kıyafetime arkadaşlarıma da karışıyorlar. Kıyafetimin uzun olmaması dar olmaması gerekiyo. Kısa bisey asla almıyorlar kısa dediğim crop değil yine vücudumu örtüyo. Ama asla almıyorlar. Bu duruma alıştım bir şekilde. Ama arkadas konusu çok sinir bozucu. Erkekler aynı ortamda bulunamazmisim. Onlarla bulusamazmisim. Bi gün sınıftaki bazi arkadaşlarımla disari çıkacaktık. Aralarında erkek olduğu icin çıkmama izin vermediler. Aslında ben anneme söyledim çıkacağız diye annem de kimle çıkacağımız sordu ben de soyledim. Sonra annem de erkeklerle niye çıkıyorsunuz falan dedi. Gercekten sinir krizi geçireceğim. Sonra ben de bunun normal bir sey olduğunu söyledim. Neyse annem pek bisey demedi. Sonra babana sor dedi. Ben de sen söylersin dedim. Sonra söylemiş. Babam geldi dışarı kimle çıkacaksın diyo. Söyledim. Yok erkeklerle çıkamazsın yok kızlarla çıksana falan dedi. Ben de sakince ne yapacağımızı nerde olacağımızı söyledim. Neden böyle yaptığını sordum. Bana neden diye sorma dedi. Derslerini etkiliyor derslerine dikkat et falan yaptı :d. Bunlarin aynisini ablam da yaşadı. Birazcık kendilerini duzeltmislerdir yaptıklarının çok saçma bisey olduğunu belki biraz anlamışlardır diye dusunuyodum ama hayır. O kadar geri kafalılar ki. Ben artık ne yapacağımı bilmiyorum. Bu arada liseye gidiyorum. Ve lise hayatimin böyle geçmesini istemiyorum. Diğer arkadaslarimin babası annesi böyle değil. Neden benimkiler böyle. Neden bunlara katlanmak zorundayim. Tamam belki ilerde iş güç sahibi olduğumda onlardan ayrı yasadigimda bana karışamayacaklar. Ama lise günlerim geçmiş olacak. Büyüdüğünde baktığımda ne kadar kötü bi genclik geçirmişim demek istemiyorum. Artik anne ve babamdan aşırı derecede soğudum. Nefret ediyorum demek istemiyorum ama nefret boyutuna ulaştı. Bir de babamla kavga ettikten sonra agladim. Annem geldi baktı bana. Hiçbir şey olmamış gibi davraniyo. Hiç aglamiyomusum gibi konusuyo benimle. Bu arada gercejten hani çok iyi bi cocuk oldum onlara. Gercekten. Uslu derslerine çalışan iyi bir insan. Kuran kurslarina gönderdiler gittim. Namaza başla dediler başladım. Derslerim çok iyi. Benden iyi bir universite sıralamasi bekliyorlar ki ben de bekliyorum. Çabalıyorum onlar da mutlu olsun diye. Ama onlar istediklerini yapınca daha da fazlasını istiyorlar galiba. Arkadaslarimla bulusssam akşam ezanından önce evde ol diyolar. Önceden ezan okunuyordu namaz gecmeden geliyodum simdi ezandan sonra gelince kiziyolar. Arkadaşlarım akşam dışarı çıkalım diyo ben cikamiyorum. Gercekten anlamiyorum artık. Sakın bana iyiliğini istiyorlar demeyin. Sakın demeyin. Senin ailenden daha baskicilar da var şükret de demeyin. Lütfen halimden anlayan cevap versin. Ben bunlarla nasil başa çıkacağım. Ne yapacağım. Bi teselli bile yeter. Artik çok daraldım. Ağlamaktan gözlerim sisti.

Aile baskısından biktim?
Cevapla