Hiçbir eksiğimiz olmasaydı başkalarına niye ihtiyacımız olurdu ki?

Biliyordum bir şeylerin eksik olduğunu!" Eksik hep orada. Hepimizde, yaşamımızın her anında. O eksiğin ruhumuzda açmış olduğu gediği doldurmaya çalışarak yaşıyoruz. Bazen bundan bir başkasını sorumlu tutarak, bazen o gediği bir başkasındaki bir "fazla" ile kapatmaya çalışarak. Başaramıyoruz tabii ki, ama iyi de oluyor: Böylece başkalarıyla ilişki kurmayı beceriyoruz.

Hiçbir eksiğimiz olmasaydı başkalarına niye ihtiyacımız olurdu ki?
Hiçbir eksiğimiz olmasaydı başkalarına niye ihtiyacımız olurdu ki?
Cevapla