Eksiğimiz ihtiyaç mı yoksa herkes gibi olmak mı?

Gerçekte ihtiyaç duymadığımız şeylere ihtiyaç duyduğumuza inandırıp satın almamızı sağlamak da kapitalizmin devamının olmazsa olmaz şartı. Daha küçük bir eve sığabiliriz, lüks ve pahalı otomobiller kullanmayabiliriz, daha mütevazı tatiller yapabiliriz, bir sinema bileti ve basit bir akşam yemeği için AVM'de kişi başı 100 TL harcamayıp tüketim tapınaklarını ayakta tutmaya devam etmeyebiliriz. Cimri, pinti olmaktan bahsetmiyorum. İnsan emeğini sömürüp toplumu çürüten sistemi beslememekten bahsediyorum. Paranızı kitaplar için, evcil hayvanlar için, güvendiğiniz yardım kuruluşları ve gerçekten muhtaç durumda olduğunu bildiğiniz insanlar için harcamaktan bahsediyorum.

ben herkes gibi olmadım hiç.. yani herkes gibi olmak bana saçma geldi hayatım boyunca birilerine benzemeye ya da birilerinin yaptığı şeyleri hiç yapmadım çünkü benim kendi isteklerim bir hayat şartlarım var
olması gerekenler ve yapmam gerekenler gelirim giderim net iken sırf herkes gibi olmak için yapacağım harcamaları yapmak bana göre aptallık
belki bir montu iki sene giyer bir ayakkabıyı üç yıl giyerim.. bu benim şartlarımın getirisidir fazlasını almak sadece bana zarar demek bana göre..