Kıyamadıklarımız bize kıyar?

Benim bekarken oturduğum evde oturduk çoğu eşyam vardı aldırmadım ama bana yazıklar olsun. şimdi bambaşka biri oldum ne hayat neşem kaldı ne başka bişey çok mutsuzum

Mevzu eşyalar değil bence eğer zorlayıp aldırmış olsaydın bu sefer beni zora soktun ben de sinirli gergin bir adam oldum masrafa girdim sen rahat et diye bir de minnet edecekti en azından sana karşı kullanacakları bir şey yok yani dilleri kısa benim de öyle. Minnetten nefret ediyorum. Eşimle bir olursam dünyayı etrafımda döndürebilirim gibi hissediyorum bu yüzden maddiyata çok takmıyorum. Bir de benim altınlarım çok olacağı ev aldıktan sonra kiracı da olmayız rahat ederiz diye düşündüm hatta eşyalı satılık evler var. Ama. Sorun bunlar değil sorun karşıdaki kişinin düşünce yapısı. Şu an seni hor görüyor ama sağlıklı düşünen bir insan olsaydı yarın öbür gün düşersem elimden tutacak insanları etrafımda toplarım derdi

Benimkinin maddi durumu olmadığı için yarın öbür gün en ufak tartışmada çok şey istedin demesi yerine her şeyi birlikte yaptık algısı oluşturmak istedim. Bence bunu yapmak eşyadan daha karlı geliyor bana. Seninkinin durumu olup da yaptırmadıysan bu daha kötü tabi

Beni dinlesene :D önce eski alışkanlıklarına, eski standartlarına dön. Bir boşanma davası aç. Evden çık git

İlk cümleni dinlicem diğerini görmedim bile :)

Neden görmedin?