Türkiye, dünyanın en mutsuz 4. ülkesi! Siz mutlu musunuz, değilseniz de sebebi nedir?

1- Ataerkil bir toplum olmamız. Hiçbir şeyi sorgulamıyor, hak aramıyor, " Büyüklerin bir bildiği vardır" diyoruz.

2- Coğrafi konumumuz. Tarih boyunca en çok elde edilmek istenen yerde yaşıyoruz. Doğal olarak bu küresel politikada ve sınır komşularımızda düşmanlık yaratıyor. Bunun yarattığı baskı ve dışlanma da toplumsal olarak bize yansıyor.

3- Kimlik sorunu. Toplumsal olarak her konuda bir kimlik sorunu yaşıyoruz. Avrupa'ya gitsek Asyalı, Asya'ya gitsek Avrupalı muamelesi görüyoruz. Batı kültürüne özeniyor, doğu kültürümüzden de taviz vermemeye çalısıyor ve iki kültür arasında sıkışıp hibrit kültürler yaratmaya çalışıyoruz.
Kiminin etnik kökeni ile ilgili takıntısı var. Kimileri Avrupa insanına özenip Anadolu kültürünü geri görüyor. Kimileri Anadolu kültürünü yaşayıp Avrupa'ya özenenleri yozlaşmış görüyor. Kimileri kadınları erkeklerden üstün görür, kimileri de erkekleri kadınlardan üstün görür. Her iki taraf da karşı cinse karşı nefret tohumları ekerek tepkinin b. kunu çıkarır. Ama iki taraf da dönüp dolaşıp karşı cinsten ilgi bekler.

4- Eğitim sisteminin yetersizliği. Üniversite mezunu insanların genel kültür seviyelerinin düşük olduğunu farkettiğinizde ezbere dayalı bir eğitim sistemi olduğunu da farketmiş oluyorsunuz.
Sistemi sadece diploma almak ve o diploma ile iş sahibi olmak olarak görenler eğitimi ticari bir sektör haline getirdiler. Öğrencilerin müşteri olarak görüldüğü bir ülkede nereden mezun olunduğunun da bir önemi kalmaz.

5- Mahalle baskısı. Kendini ifade edemeyen ve aile baskısı ile yetişen bireylerin çoğunlukta olduğu bir ülkede yaşıyoruz. Kadın ve erkekler ergenlikten itibaren duygularını bastırarak büyüdükleri için ileride bunların dışa vurumu da abartılı olabiliyor.

Son olarak;

Mutsuz ebeveynler mutsuz çocuklar yetiştirir. Bu nesilden nesile aktarılır. Bir şekilde bu zincirin halkasının kırılması gerekir. Tek bir kuşak bile bu cendereden sıyrılmayı başarır ise, sonraki nesilleri de kurtarmış olur.

Bakın KS'ye..

Bütün sohbetler tamamen karşı cinsin ilgisini çekmek, kur yapmak, aramak, aranmak, cinsellik ve flört üstüne.

Mantıklı ve sağlıklı çok az iletişim var.

Burası bile toplumsal olarak ne kadar yozlaştığımızın bir örneğidir.

Herkesin derdi sadece iyi vakit geçirmek. Çünkü gerçek hayatta mutlu olamayan insanların çoğu sanal alemde çare ararlar.

İşimiz zor. Bizden sonraki neslin işi daha da zor görünüyor

1. Hemen mezun olmamı ve iş bulmamı isteyen ebeveynler: Zaten Türkiye'de tüm hayatımız aile baskısı ile geçiyor.

2. Öğrencileri mezun etmemek için yemin etmiş Üni hocaları (hepsinin ya): Yani bir salın arkadaş. Senin egonu tatmin edecek başka bir şey yok mu benim hayatımı geciktiriyorsun. Allah hepsinin belasını versin!

3. Öğrenciyi köle gibi gören işletme sahipleri: Öğrenci olunca paran ve diploman olmuyor bu da otel, kafe gibi işletmelere yolunu düşürüyor. Orada da kapitalizmi iliklerine kadar benimsemiş iş yeri sahipleri ve müdürler seni bekliyor. Bir buçuk ay Baristalık yaptım. Almam gereken toplam ücret 20k bugüne kadar. Bana parayı 5,5k ayrı verdiler bir ay önce. Bu ayki maaşı ise ikiye böldüler 8k şimdi 7,5k sonra diye. Kasada para yokmuş. Koskoca Çıtırım pastanesi çalışanının 15k lık maaşını ödeyemiyor (!) Ben o paranın hiçbir bereketini görmedim çünkü bölük pörçük verdiler ve bu parçalanmış para hiçbir faturamı ödememe ve kiramı ödememe bike yetmedi. Herkese mahçup oldum. E insan parayı ne için kazanır? Ele güne mahçup olmamak için. Ama kendi alın terimi bana öyle bir verdiler ki sonuna kadar herkese mahçup oldum. Hakkım haram zıkkım olsun.

4. Ev sahipleri: Zaten seni karın tokluğuna çalıştırmak isteyen iş yeri sahipleri yetmiyormuş gibi bir de bütün maaşını sövüşlemek isteyen ev sahipleri var. Aldığım maaş 13k kiram 8k. Geçen sene kiram 4k idi ev sahibi bu sene 8k yaptı. Ona defaatle kendisini şikayet edeceğimi söyledim. Edersen et en fazla para cezası keserler ama ben de seni o evde oturtmam dedi. Herkes kira artışı yapıyormuş devlet kimseye bir şey yapmıyormuş (!)

Bütün bu faktörlerden kurtulmanın yolu mezun olup iş bulmak. Ama onun da önünde 2 numara var. Gerçi iş bulsan bile 4 numaradan kurtulamazsın kendi evini alana kadar. İşte bu yüzden