Ablamla büyük problemim var nolur yardım?

Canım çok yanıyor arkadaşlar..
Bu yazıyı ağlayarak, acı çekerek yazıyorum.
Umarım beni anlayıp fikriyle yardımcı olacak birisi olur hiç iyi değilim, tahammülüm kalmadı..
Ablam..
Öz Ablam.. (1 Yaş büyük benden)
Ablam yazınca bile o kadar ağır geliyor ki..
Dünyanın en kibirli, en kötü yürekli, en düşüncesiz..
Ne kadar yazsam bitmez ki gerekte yok zaten😔
Ben daha önce çok iyi arkadaşlıklar yaptım ama tek bir arkadaşım hatta dostum kalmıştı geriye.
Tam tamına 7 sene dost kaldık.
Sonra beni öyle ortada bıraktı ki hayatımın en zor anında beni öylece bıraktı gitti.
Canım çok yandı,5-6 ay kadar kendi kabuğuma çekildim, kimseyle konuşmak istemedim..
Kimseye güvenmek istemedim kimsede o dostluğu bir daha bulabileceğime inanmadım.
Sonra ablama anlatmaya başladım derdimi.
Kimsem yokken o her anımda yanımda olur diye düşündüm.
Ama hiç öyle olmadı…
Keşke hiçbir zaman ona gitmeseydim.
Onun şu an çok iyi arkadaşları var.
Canı yandığında anlatacak birileri var en azından ama benim yok..
Bunun farkında.
Ve inanır mısınız bilmiyorum
Benim bu halim onun dalgası oldu
Her defasında yalnız olduğumu gülerek yüzüme vuruyor..
Bugün de vurdu ve gerçekten dayanamadım buraya geldim.
O kadar pişmanım ki anlattıklarımdan..
Keşke ona hiçbir zaman kimsem olmadığını söylemeseydim bu kadar yalnız olduğumu hiç söylemeseydim…
Her şeyi var hiçbir eksiği yok maddi manevi.
Ve çok üzücü ki onu çok seven bir kardeşi duruyorken elindeki şeylere güvenmesi, gözünün beni görmemesi onlarla şımarıklığı.
Aklım almıyor ya hiç mi düşünmüyor
Elinden bunlar toz gibi uçup gitse ne yapacak?
Canım bazen çok sıkılırken dışarı çıkalım dediğim tek insan o ama gel gör ki “Bugün arkadaşımla çıkacağım başka zaman.” Diye her defasında bana bunu söylemesi.
Beni her zaman herkesin yanında küçük düşürmesi ve her defasında tartışmalarımız..
Artık rezil olmaya başladık kim olursa olsun tartışıyoruz bu durum ayrı bir üzüyor beni.
Ve en kötüsü onunla aynı şehre üniversite okumaya gideceğiz aynı evde.
Ama aynı okul değil 🙏🙏
Tahammülüm kalmadı arkadaşlar.
Arkadaş olsa silip atarsın biter gider ama bu kardeş olunca silinmiyor..
Canımı çok yakıyor sözleri çok kırıcı, çok aşağılayıcı kimse bu durumu yaşamak istemez.
Ben altta kalmam tabkii elbet veririm cevabımı ama böyle olmamalı arkadaşlar..
Kız kardeşler dosttur, annedir, babadır..
Biz öyle değiliz.
Ya da o öyle değil.
Ben onunla gerçek bir abla kardeş gibi olmak için çok uğraştım yeri geldi yüzüne söyledim ama o yüzüne gülüp arkasından konuşan arkadaşlarını benden öte gördüğünü itiraf etti..
Beni anlayan var mı bilmiyorum..
Lütfen anlamaya çalışın.
Anneme, babama bu durumu anlatamıyorum üzülmelerini istemiyorum.
Lütfen yardımcı olun
Çok ihtiyacım var fikirlerinize…