Ailem özellikle babam bana değer vermiyor?

25 yaşındayım. Tanımayanlar liseli sanıyor beni genç gösteriyorum. Güzel olduğum söylenir (laf olsun diye değil ama) beğenirler beni minyon bi tipim var. Boyum da iyi 165’im.

Bunları yazmamın sebebi kafanızda bi profil oluşması. İki dirhem bir çekirdek kızım kısacası. Türkçe öğretmenliği mezunuyum. kpssden 77 aldım mesela aptal falan da değilim. (Fakat atanamadım ama bu hiç atanamayacağım anlamına gelmiyor.) Uzvum falan da eksik değil.
Sosyal değilim psikolojim normal değil. 3 abim var onlardan hiç sevgi görmedim sadece aşağılama hor görme kötü söz. Liseyi imamhatipte okudum. Zorla kapatıldım. Kapanmak istemediğim için dayak yedim. Rezalet denebilecek bir hayat geçirdim.

Benden hoşlananlar, konuşmak isteyenler oldu ama ben birine bağlanamadım yapamadım olmadı beceremedim. Onlar da vazgeçti. Evde gerçek sevgi görmedim. Sevmeyi bilmiyordum. Evleneceğim biri olmadı hayatımda. Bunları neden anlattım? Babamın (!) yurt dışındaki kız kardeşinin eltisinin oğlu varmış boşanmış ve çocuklu bana göre yaşlı başlı. Halam (!) beni istemiş. Ve babam da anneme düşünün taşının demiş. Bağır çağır ağlıyorum. Annem neden ağladığımı anlayamayacak kadar ruhsuz kalmış babam yüzünden. Anlamaya çalışıyor ama anlayamıyor tamam vermicez neden ağlıyorsun diyor. Bana bunu nasıl layık görür anlam veremiyorum. Kendimi yerine koyuyorum biri benim kızıma bu teklifle gelse diye kafayı yiyecek gibi oluyorum. Peki beni değersiz yapan ne? Gözünde nasıl bir şeyim?