Eşim kendini maddi konuda yetersiz hissetmesin diye ona söyleyemediğim şeyleri burada yazıp zırlıyorum?

Yemin ediyorum asgari ücretlinin yaşamaya falan hakkı yok. Gerçekten herhangi bir lüks beklentim yok. Her normal insanın ihtiyacı neyse biz de öyle yaşamak istiyoruz. Eşimle çıkıp bir çay bahçesinde birer bardak çay içerken bile bin defa düşünüyorum ona vereceğim parayla şunu şunu alırım akşam yemeğini çıkar diyorum hep. Tatil falan hak getire, öyle bir şey hayal bizim için. Küçükken 17 Ağustos depreminde yıkılmak üzere olan bir binadan çıkarıldım, hayal meyal hatırlıyorum neler yaşadığımı ama depremin düşüncesi bile gerçekten çok korkutuyor beni herkes gibi. Çok çok eski bir binada oturuyoruz, her depremde aklımız çıkıyor fakat sağlam bir binaya geçmek gibi bir şansımız yok çünkü çok pahalı. Korkularımın üstesinden geleyim istiyorum, psikolog çok pahalı. Kafamı bu korkulardan, sıkıntılardan uzaklaştırayım diyorum, yapabileceğimiz herhangi bir şeye de para gerekiyor. Yahu a101 den kıyma alayım yemek yapayım diyorum kaç para olmuş 400 gramlık kıyma. Kaliteli bile değil, alamıyorum ama yine de. Hastalanıyorum hastanede yer yok, bekliyorum ki yer açılsın da randevu alabileyim, çünkü özel hastaneye gidecek param da yok. Gerçekten depremden falan korkmamın da bir anlamı yok aslında, yaşayamıyoruz çünkü. Sadece nefes alıp bir gün olur da deprem olursa evimin mezarım olmasını bekliyorum.