Erkeğin hayatında bir kadın varsa yaşlılık ve hastalık durumlarında ne yapacağını pek kafaya takmıyor, sizce de öyle değil mi?

Eğer bir erkek evliyse gerisini pek düşünmüyor diyebiliriz. Yaşlanıp hastalandığında ne yapacağını çok kafaya takmıyor, çünkü hayatında bir kadın var. Bir ailede bir kadın varsa herkese hastalık ve yaşlılık durumlarında bakacağı varsayılır ve bakması beklenir. Benim annem safra kesesi ameliyatı olmuştu, ben de okula gidecektim, gitmeden önce hastaneye uğradım, aramızda hiç öyle bir konuşma geçmemesine rağmen babam orada kalacağımı düşünmüş refakatçi olarak. Okula gitmem gerektiğini, eşi olarak kendisinin kalması gerektiğini söyledim. Bu sefer de halam kaldı, yani yine ailedeki kadınlardan birisi... Annemin başka bir ameliyatı için de işyerinden izin alıp şehir dışına gitmiştim, bütün iznim hastanede geçti. Babam zorla bir gün kaldı sadece, kardeşim işten izinli olduğu gün bile zahmet edip kalmadı. Ben zaten iş stresinden yorulmuştum, yıllık iznimde hiç dinlenemedim. Kalırım ama bütün yükü benim omuzlarıma yüklemelerini beklemiyordum. Bir de babam bir daha bu eve gelemezsin falan gibi üzücü ve kırıcı laflar etti. Örnekte de olduğu gibi bir kadın evlenince eşinden medet umamiyor, bir çocuğunun olması gerekiyor yaşlılık ve hastalık durumlarında kendisine bakması için, ama bir erkek eşi varsa kafası bu konuda rahat oluyor. Bir ailede bir kadın varsa erkekler bu konuda rahat oluyor. Bakıcı tutmanın maddi ağırlığı altına girmemiş oluyorlar. Benim annemin ameliyatında yarattığım bir maddi değer var, ben olmasam bakıcı tutmak ve buna para harcamak zorunda kalacaklardı. Ben şu an ailemden ayrı farklı bir şehirde tutunmaya çalışıyorum sana orada bir ev almaya çalışalım vb hiç bir çabaları yok. Geçen iş arkadaşımla konuşuyorum, ailenden borç al ev peşinatı için vb diyor. Öyle kolaydı, benim bütün yaşamım boyunca onlar için yarattığım bir sürü maddi değer oldu ancak onlardan bunun karşılığını alamıyorum, görevim olarak görüyorlar. Siz ne düşünüyorsunuz?