Anne sorunları herkeste mi var?

Annemle gerçekten anlaşamıyorum Sürekli beni azarlıyor, uyarıyor. Gerçekten çok sıkıldım, bunaldım, nefes alamıyorum Hep bir şeyleri kötüye konuşuyor kızdığım zaman da sen neden sürekli her şeyi kötüye çekiyorsun ben iyiliğine söylüyorum diyor Madem iyiliğime söylüyor ben neden buna sevinmek yerine kötü anlamda düşüneyim Psikolojik sıkıntılarım var tam geçecek diyorum ama annem konuşmaya başladığı an ölüm isteği geliyor Annemi seviyorum ama onun ile görüşmek istemiyorum ya da onun değişmesini istiyorum Çok kez intihara kalkıştım ve hala da meyilliyim annem bunun farkında ama bilincinde değil bana kötü bir şey olduğu zaman sürekli o ön planda oluyor kendini acındırıyor kendi üzüntüsünü dile getiriyor ama burada annemi değil annemin beni dinlemesini istiyorum ebeveyn ben değil o olmalı Ölmek istediğimi ya da psikolojik sorunlarımın arttığını söylediğimde sen hastalık hastasısın diyor yani hasta değil hasta olmak istediğimi söylüyor bir nevi ilgi çektiğimi düşünüyor Ben ona yakın durmaya çalışıyorum sarılıyorum beni itiyor işine gelirse öpüyor Beni kilomla yüzümle davranışlarımla sürekli eleştiriyor ama bu bir gün değil, abartısız söylüyorum her gün her dakika söylüyor ve asla susmak bilmiyor bu yüzden odamdan çıkmıyorum yanına gitmiyorum onun ile dışarı çıkmıyorum sohbet etmiyorum çünkü belirli bir konusu var o da beni eleştirmek Bir gün sinirlerime hakim olamayacağım diye korkuyorum bazen de korkmuyorum en azından kafam rahat olur