Eşimi çalıştırmayıp, akşam eve geldiğimde yemeğimin çayımın hazır olmasını istemek kötü bir şey mi?

Hakli tarafların var. Gunumuz modern dunyasinda kadinin gorevleri gittikce genislemekte ve bildigin erkege bir sey kalmamakta. Parasini kazanan kadinda tum bu yük evlenince kendi omuzlarinda olacagini bildigi icin evlenmek istemiyor ben onlardan biriyim. Calisiyorum ve evlilikte erkeklerin ev isleri ve cocuk bakiminda yardimci olmayacagi apacik ortada. Bu kaosa ve buyuk sorumluluga girmek istemiyorum. Yani işten saat 3-4 gibi cikan erkekler dahi evde kendine herhangi bir sorumluluk gormuyor ne yazik ki.

Diger taraftan calisan annenin cocugu olarak zor büyüdüm. Dun instagramda karsima bir video geldi. Ilkokul zamani annemiz boyle kafamiza tarak vura vura sacimizi tarar okula yollardi diye bir video. Ben bunlari yasayamadim. Ben annemin saclarimi tarayip, giydirip, hazirlayip okula yolladigini bilmem cunku çalışıyordu ve simdi farkediyorum ki işi basindan aşkındı. Babam yardim da etmezdi. Hani bu durumlar beni güçlü yapsada, kucuk yasta kendi işimi kendim yapmayi öğretsede bir boşluk var illaki.

Yerli mali haftasinda annem yetistirebilirse bir seyler yapardim götürürdum. Ama yapamazsa, yetistiremezse gider hazır alirdi, bunu götür derdi. Diger anneler cok guzel yemekler yapardı. Kucukken uzuldugum olurdu, bazen kizardim ama buyuyunce anladim ki annemin yükü ve sorumlulugu cok fazlaymis. Her yere yetismek zormuş. Anneme her seye ragmen hayranım. O sadece calismak ve kendi parasini kazanmak, belki bizlere daha da guzel bir hayat sunmak istedi. Calismak belki ona iyi geliyordu. Boyle birine evde dur demekte dogru degil bence. Annemde babamda ögretmen. Babam fen bilimleri, annem sinif ogretmeni. Annemin elin cocuklariyla ugrasmaktan bize enerjisi bile kalmazdi. Babamin vakti anneme gore daha coktu. Annem haftabin 5 günü çalışırdı. Bazen haftasonlari da sinif ogretmeni olarak duzenledigi etkinliklere giderdi, geziye falan götürurdu cocuklari ve velileri.

Babam ise haftalik 15-20 derse girerdi ortalama. Haftada bir gunu ya da 1.5 gunu mutlaka boş olurdu ama evdeki hicbir seyle ilgilenmezdi. Annem işten gelecek ki yemek yiyelim. Annem işten gelecek ki ortalik toplansın. Babam anneme her konuda destek olan biri olsaydi annem bu kadar yorulmaz, yıpranmaz ve yalniz kalmazdi.

Yani kadinlara ogretmenlik kadin meslegi diyorlar tatili vs açısından ama kadina her meslek zor bence. Ozellikle bir anneye her meslek zor. Tatil oldugu gunler yine meslegiyle ilgili ya da ev isleriyle ilgili seyleri yapardı. Evin alisverisini yapardı, temizligini yapardı, haftasonu bununla gecerdi, bir de cocuklara etkinlik hazirlar, fotokopi falan cekerdi.

Bize en cok vakit ayirabildigi zaman yaz tatiliydi. Onun disindaki tatillerde de annemi pek hatirlamam yani dolu dolu vakit gecirdigimiz bir anı hatırlamam yaz tatili dışında.15 tatilde olsun, bayram tatillerinde olsun. Yine bir kosturma halinde olurdu, bu sefer evle ilgilenirdi. Bayram temizligi falan yapardi mesela. Misafirler gelirdi illaki. Onlara kostururdu bu sefer.

Ogretmenlik kadin meslegi denilen meslekte de bir cocuk olarak sıkıntı cektigimi söylemeden gecemeyecegim. Tabi doktor, hemsire vs gibi meslekler daha zor ve tatili daha az. Ben yine biraz da olsa yazın vakit geçirirdim, hep beraber tatile giderdik. Bu diger meslekleri yapan grupta daha zor.

Kendi parani kazanmak cok guzel bir sey ama bu ulkede kadin olarak yuva kurmak cok zor. Cunku evlenince hayati paylasmiyorsun, kendine koca bir bebek aliyorsun, o koca bebekle evleniyorsun ve o da senden kariyerin ne olursa olsun kadinlik görevleri bekliyor ne yazik ki. Babama bu konuda cok kizginim mesela. Sen eve gec geliyorum diyorsun tamam ama babam oyle degildi. Annemden önce eve geldigi olurdu, ogleye kadar dersi olurdu sonra gitmezdi ama ne bizimle ilgilendi ne ev islerinde anneme destek oldu. Annemdeydi hep yük. Annem babama hakkini helal etmezse, babam bunun altindan nasil kalkar inanin bilmiyorum. Bu erkeklerin ev isleri ve cocuk bakimi konusunu cozmedigimiz surece kadinin calisip calismamasini tartışacağız. Evet erkeklerin bazi mesleklerde ev islerine dahil olmasi zor olabilir ama bazi mesleklerde bu hic zor degil. Sadece erkekler olarak işinize öyle geliyor. Ogretmen bir çift icin zor degil. Hemsire, saglik teknikeri, doktor cift icinde ev isleri ortak rahat yürütülür. Belki nobetler sıkıntı olur saglik sektorunde ama o da ayarlanir birbirine yardim olmak istedikten sonra. Ama tum bu durumlarda kadina yuklenmek tamamen vicdansizlik. Bunun hesabini nasil verirsiniz, kadinlarin bu yukunun ve fedakarliginin hesabini nasil verirsiniz bilmem.

Ama kendimde olan boslugu eger ilerde cocugum olursa ona yasatmak istemiyorum. En azindan belli yaşa kadar calismayi dusunmuyorum cocugum olunca. Ha annemle babam sonrasinda bosandi. Annem bize caktirmadi ama bir sure biz buyuyene kadar sabretmiş. Kiz kardesimle aramda 2 yas var. Ben universiteyi kazanip gidince arkasindan ayni universiteye kardesimi de yanima yolladilar. Bana bir suru tercih yazmisfik ama kardesime tek benim oldugum yeri yazdilar. Bize ev tuttular, paramizi hesaba yatırdılar. Yani biz buyuyunce ve evden biraz uzaklasinca annem bosanma davasini acti babama. 20 yil bu evlilige bu sekilde, tum yuk ustunde olacak sekilde katlanmis annem. Simdi bakiyorumda annemin bu fedakarlillarin özellikle bir erkek gozunde bir degeri de yok. Zaten yapmasi gerekiyordu bu topluma ve bu toplumun zihniyetine, erkeklerine gore. Koca 20 yil tum yuk üstünde,2 cocuk buyuttu, okuttu, kendinden ödün verdi, yiprandi ama koca bir ömür bitti. Bosandiktan sonra bu kadar rahatlayacagimi bilsem daha once yapardım simdi dusunuyorumda 20 yil niye dabretmisim, gencligimi vermisim. Ben zaten evlilikte yalnizdim. Sadece sofraya bir tabak fazla koyuyordum. O tabak olsa ne olmasa ne bir sey farketmis. Her seyi zaten ben yapiyordum, bir erkege gerek yokmus ama sizin icin devam ettim işte ama simdiki aklim olsa devam etmezdim demisligi var.

Bu senin kararın senin isteğin eğer senin hayatında olan kişi bunları kabul ediyorsa çalışmak istemiyorsa hiçbir sorun yok Ancak ben kadınların da çalışması gerektiğini ayaklarının üzerinde durması gerektiğini eşine dahi maddi olarak bağımlı olmaması gerektiğini düşünüyorum En azından ben ailemde böyle gördüm Annem de babam da çalışıyor kendi ayakları üzerinde ikisi de birbirine bağımlı olmadan durabiliyor Ev işlerini de ikisi aynı anda yapıyor ve bu durumdan dolayı şikayetçi değiller

Karşı taraf istiyorsa çalışmayı siz bunun hakkında hüküm sahibi olamazsınız bu bir, işte yoğun çalışıyor olabilirsiniz her halükarda sorumluluk sahibi olup eve gelip eşinize yardım etmek zorundasınız zaten. Eşiniz çalışsa da çalışmasa da size düşeni yapmalısınız. Ve bu düşünceniz benim için saçma. Benim eşim benden böyle bir şey beklememeli. Tüm gün evde durup yemek yapmak istemem açıkçası.

Degil ama o zaman bir gun bosanirsaniz da baska kadinla evlenmek istersen bir yandan da ona omurluk nafaka odemen gerekince aglayip "OMO nodon omorlok" demeyeceksin. Is dunyasinda yillarca bos oturana kolayca is vermezler evliligi boyunca oturan kadin disarida is bulamaz sonrasinda yasinda gectiyse atanamaz da kalir oyle