Hic arkadaşım yok, gun geçtikçe kötüleşiyorum. Ne yapmalıyım?

Merhaba, avrupada yaşıyorum Danimarka diye bir ülkede. Hayatim boyunca arkadaşlıklarda zorlanmış biriyim, orta okuldan beri çok yakin bir arkadaşım vardı, ve tek arkadaşım. O baska bir ülkeden gelmiş ve buralar ona çok yabancı gelmişti, ben Danimarkada doğdum. Neyse biz orta okulda birbirimize tutunduk birbirimizin herseyi olduk ve arkadasligimiz 5-6 sene sonra sona erdi. Sebebi de benim Turkiyeye tatile gitmem oldu, yaz tatilinde ben turkiyeye gittim ve 5-6 hafta boyunca burada yoktum, döndüğümde hic bir şey eskisi gibi olmadı olamadı. yokluğumda yerimi doldurmuş, onu çok aradım konusmaya calistim Turkiyede tatilde olmama rağmen. bu olay yaklaşık 2 sene olacak ve ben hala unutamadım, baska arkadaslarla takılmadım degil takıldım ama hic bir şey onunla olan arkadasligim gibi olmadı. hersey çok bos ve samimiyetsiz geldi, o kız gittiğinden beri benim icimde bir boşluk olustu, kaç senedir yediğimiz içtiğimiz ayrı gitmedi ve bir anda baskalariyla arkadas oldu ve unuttu beni. bu 2 yıl içerisinde çok kavga ettik onunla, eskisi gibi olmak icin. ama olmadı o onları seçti ve ben ortada kaldım, kiminle yakin olursam olayım eskisi gibi olmuyor. onun icin okul bile değiştirmiştim daha yakin olalım diye, sürekli gezerdik, bir suru anilarimiz var. Ama onun icin hic bir degeri yokmuş gibi baska bir kızla en yakin arkadas oldu değişik değişik ortamlara yollara girdi. onu her gördüğümde icim daha fazla parçalanıyor, bir zamanlar en yakin arkadaşım olan kızla artık iki yabancı olmusuz ve bu çok zoruma gidiyor. icimde öyle bir boşluk oluştu ki gun geçtikce dahada kötüleşiyorum, o bana sarildiginda o icimdeki boşluk gidiyor ve iyi hissediyorum. Ama artık o yok, ve ben yalnız kaldım. sınıfta okulda hep yalnızım tek basimayim. her zaman herkes beraber oturur ama ben yalnız. denemedim degil, çok denedim aralarına girmeyi ama beni bir turlu kabul etmediler. Şu an bunları yazarken sınıfta herkes beraber otururken ben yalnız oturduğum yerden yazıyorum bunları. Artik okula gelecek mecalim kalmadı, hayat çok ağır ve zor geliyor ve artık ne yapacağımı bilmiyorum. Avrupa diyip gecmeyin, Turkiyeyle kıyaslanamaz, çünkü sizin orada arkadas ortamı diye bir sey var. burada tek anladıkları şey partiler ve birbiriyle iliskiye girmek, ve ben bunları yapmadigim icin farklı görüyorlar. Boyle okuldan sonra carsiya çıkmak, dolasacak veya kahve icmeye gidecek bir arkadaşım yok ortam yok. Turkiyede oldugum zaman gittiğimiz yerde arkadaşlarım var ve ordakiler burdakiler gibi degil, Turkiyedeki arkadaslarimla öyle konuşmuyoruz gittigim zaman takiliriz. aradan yıllar gecse bile konuşmasak gittigim zaman hala arkadaşız ve gezeriz iceriz. ama burası öyle degil bir turlu burada kimseyle yakin olamıyorum, icimdeki o boşluk gittikçe beni dahada karanlık bir kuyuya düşürüyor.