bugün hocalar ve arkadaşlarımla iftara gittik, ardından da bir kafede oturduk.
bir gün öncesinden babama iftara gideceğimizi söyledim. bugün de evden çıkarken anneme dedim.
saat 22.00 gibi annem mesaj atıyor baban deliriyor çabuk eve gel diye. kalkınca gelirim dedim.
sonra mesaj atmış inanmıyor foto at diye. çıldırdım o an. kızlarla foto çekilip yolladım.
eve geldim uyumuş. annemle konuştuk biraz. işte bunun ne b*k yediği belli değil oraya buraya gidiyor hep yalan söylüyor falan demiş daha da sinirlendim strese girdim.
bana hayatı zehir etmesinden ve cinsiyet ayrımcılığı namus bekçiliğinden dolayı artık babamdan nefret ediyorum. onunla nasıl baş edeceğimi de bilmiyorum.
kardeşim erkek, o gece dışarı çıksa laf etmez git oğlum gez oğlum der, yanında kız görse helal oğlum der sırtını sıvazlar.
bana gelince namus bekçisi kesiliyor.
yaşım 20.
Aşk İlişkileri
YKS2026
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
Cinsel Yaşam
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
Diğer
Kızlar & Erkekler Ne Diyor?
Cevap
2Cevap
yaşın küçük bebiş büyüdüğünde bir iki seneye asla karışmaz ki böyle olması daha iyi emin ol o barlarda gezen kızlar basımızda babamız olsaydı da korusaydı diye imrenirler
Süper görüş
barlarda gezen biri de değilim. arkadaşlarımla ne zaman gece çıksam zehir ediyor bana hayatı. onların ailelerinde böyle bir problem olmuyor. zaten çocukken de bana ilgi sevgi gösteren biri değildi. ama dışa gelince çok modern baba düşünceli baba gibi kendini sahte tanıtıyor. nefret ediyorum artık. bugün o büyük stresle eve dönerken başımdan eksik olmasını düşündüm. şu an bana sadece huzursuzluk veriyor varlığı. çok acı çekiyorum.
zamanla geçiyor şu an en tehlikeli zaman biraz zaman geçince 12 olcak o saat sonra 22-23 yaşına geldiğinde asla kimse karışmayacak çünkü kendini koruduğunu bilecekler ama şu yaşlar cidden biraz böyle oluyor onun dışında konser vs olduğunda babanla akıllıca konuşup izin almaya çalıştığında sıcak yanaşması gerek
şu an 20'yim üniversite okuyorum 22'de de üniversite okuyor olacağım. ailemle aynı evdeyim, aynı şehirde okuyorum. yine aynı şekilde karışacaklar gibime geliyor. bıktım bu durumdan ve bu gece çok huzursuzum.
hayatta karışmazlarrrr hepimiz düzgün ailesi olan her kişi bu evreden geçiyor ileride pişman olacağın şeyler yapmazsın 20 yasında bana da karısırlardı simdi kimse karısmıyor ben de öyle okudum üniyi
tamam ama arkadaşlarım da benimle yaşıt ve böyle bir problem yaşamıyorlar. hatta bazıları neredeyse 3-4 günde bir gece dışarıda. senin ailende durumlar nasıldı bilmiyorum ama bana rehber olmanı isterim. berbat hissediyorum ve huzursuz ediyor.
benim ailem ayrı haliyle fazla korumacı iki ebeveynin çocuğuyum benim de öyleydi hepsi sokakta takılır tatillere gider vs vs benim 10-12 olduğunda ailem baskıya başlar stresle eve giderdim. İnsan o zaman kötü hissediyor ama hayatında biri olursa bir gün onun o kadar hoşuna gider ki bu emin ol benim sevgilim bana bayılırdı yaa niye çıkamıyorsun gece kalamıyorsun demek yerine böyle bi ailem olduğu için küçük çocuk masumum benim canım diye severdi yani öyle diyim. Şimdi yani 22 yaşındayım 23 olucam kimse artık bana geliş saatime şu saatte gel vs diye bağırmıyor stres yaptırmıyor annem kendisi geçen eskiden kendini koruyamadığın için tecrübesiz olduğunu bildiğim için o sorumluluk bendeydi ama şu an sen büyüdün nasıl olsa hangi saatte eve geleceğini bilirsin bu yüzden karışmıyorum der. Ben de 3 bazen 4te geldiğim olur ki eskişehirde yaşıyorum burası öğrenci ve club şehri artık istediğim gibi takılıyorum ve kendimi koruyabiliyorum ama bakıyorum 18-19 yaşındakilere feleğin çemberinden geçen kaybolmuş bir sürü çocuk görüyorum cidden acıyorum iyi ki ailem beni korumuş diyorum. Aynı sevgilimle birlikteyim ve şu an birlikte büyüdüğümüz için de ayrı hoşumuza gidiyor. Sen de sıkma hiç canını birden bakacaksın ki onlar da büyüdüğünü kabul edecek.
gerçekten teşekkür ederim benimle ilgilenip rehber olduğun için. inşallah dediğin gibi olur ama o babada namus bekçiliği hep olduğu için büyüdüğümü hiç kabul etmeyecekler gibime geliyor. bazen diyorum keşke ben küçükken o büyük kavgalar edildiğinde ayrılsaydılar. şu an kafam daha rahat olurdu. gerçekten de annemle yaşasam çok huzurlu hissedeceğim. babam bana huzursuzluk aşılıyor. artık varlığı beni strese sokuyor. ayrılsalar şu an öyle hafifleyeceğim ki. zaten sevgi saygı yok zorunluluktan birlikteler. çocukken hiç ayrılsın istemezdim ama 17 yaşıma geldim artık ayrılsınlar demeye başladım. insanın kafası kaldırmıyor. annem de babam yüzünden çok stresli. hastalıkları çıkıyor. sofrada mutlaka bir kavga çıkarma. bu ortamın üzerine bir de böyle davrandıklarında çıldıracak gibi oluyorum. bu arada şu an mesleğini eline alabildin mi? artık diyorum bir an önce mesleğim olsun da bana karışmaya hakları olmasın. çok bir şey de istemiyorum. bir yerlerde kafa bulsam alem yapsam haklılar diyeceğim ama arkamdan benimle böyle or*spuymuşum gibi konuşması sinirlerimi bozuyor.
Evet baban dediğin gibi sert ve huzur kaçırabilen biri ama o da yaşlanacak ve eskisi gibi olamayacak ve şu açıdan ne kadar kızarsan sinir olursan ol annen yalnız kalmayacak yani yaşlandıklarında birbirlerine iyi gelecekler. Evet yeni başladım mesleğin olsa da olmasa da dediğim gibi birden bire olacak her şey. Evet insanın gücüne gidiyor sinir oluyor hele ki o yaşta anlıyorum seni ama çok az bi zaman kaldı yani emin ol. Dinleme bile dediklerini.
bugün annemle konuştum sıkma canını ona falan o hep öyle sen de biliyorsun dedi. yaşlandıklarında birbirlerine iyi geleceklerini hiç sanmıyorum çünkü babam anneme hiçbir zaman saygı duymuyor. annem akşama kadar evde iş yapar hepsini de en iyi şekilde tamamlar babam hep nankörlük hep anneme eziyet onu küçük görme. yolda yürürken bile annemi beklemez 2 metre önden gider. bu duruma pek takmıyorum artık 23 senedir böyle ama inşallah senin dediğin gibi bana karışmazlar. herkes farklı oluyor ama umarım babamın da düşünceleri değişir.
o zaman annenin maddiyat açısından mı bağımlılığı var babana? sen çalışınca annene güven verirsin bekar anne kız yaşarsınız olmadı hayat çok değişken umarım gerek kalmaz da baban düzelir. Ama evet dediğim gibi bir zaman sonra kimse karışmaz. Gönlüne göre olsun her şey kendine iyi bak 🫶🏻
evet annemin ekonomik özgürlüğü olmadığı için maalesef ki maddi yönden ona bağımlı. teşekkür ediyorum inşallah her şey gönlünce olur <3
Seni de anlıyorum da, baban ne yapsın, kafasına göre takılsın mı desin?
-Kalkınca gelirim mi demiş, iyi hadi yatalım, gelir o zaten.
Desin?
hayır aylardır gece dışarı çıkmamışım bir kez çıktım her seferinde aynı huzursuzluğu veriyor bana. diğer arkadaşlarım bu sorunu yaşamıyor. nefret ediyorum bu durumdan.
Sen babanı anlasan bile huzursuzluğuna dair maalesef bir çözüm yok.
Baban bunu azıyla ve çoğuyla yapmak zorunda.
Senden emin olduğu, sana güven duyduğu bir yetişkinliğe ulaştığın vakit, bu sorunlar iyiden iyiye azalacaktır, seni aniden serbest bırakamaz.
benim yüzüme başka arkamdan başka konuşuyor. anneme her şeyi sayıyor bana laf edip duruyor. yok ben yalan söylüyormuşum yok inanmıyormuş da. kendisi zamanında affedersin her haltı yediği için beni de öyle zannediyor o gözle bakıyor. dervişin fikri neyse zikri de o oluyor.
O bambaşka bir konu.
Biz burada baba/evlat mevzusundan konuşuyoruz.
Sen, birey olarak belki ekonomik, belki manevi, karakteristik, fikirsel anlamda bir olgunluk temeline ulaşırsın, o durumda zaten sana karışamaz, karışsa da faydası olmaz, işlemez yani.
şu an üniversite okuyorum ve aynı şehirde aile evinde kalıyorum. korkarım ki bu durum mezun olana kadar böyle ama ben bundan bıktım. 20 yaşına geldim hâlâ bu şekilde kısıtlamaktan bıktım. kötü bir şey yapmadığım halde birilerinin sürekli peşimde dolanarak namus bekçiliği yapmasından bıktım. benim meselem de bu...
Bu süreçte bir süre daha sabırlı olmalı, ruh halini dengede tutmalısın, bunlar yaşanacak ve buna karşın yapabileceğin bir şey yok, onlarda kendi taraflarından haklılar, bu seni rahatsız etse de böyle.
Senden sorumlular.
diğer arkadaşlarım da benimle yaşıt ama böyle bir problem yaşamıyorlar
Hepınız aynı olacaksınız diye bir kaide yok.
bu eşitsizlik canımı sıkıyor ve huzursuzluk veriyor. bu baskı kızların üzerinde hep. erkeklere hiç böyle bir baskı eve çabuk gel demeler olmuyor.
Gel benimle
neden
Mutlu huzurlu bir hayat istemezmsn
sevgilimle
Ona git bana gelme 😂
sevgilime gideceğim tabii ki :)