Tek başına hayatın zorluklarını omuzlarımda taşımaktan yoruldum?

Annemle babam ayrı üvey babam var şu an ceza evinde 2 tane küçük kardeşim var onları çok seviyorum annem uyuşturucu bağımlısı evde durmak istemiyorum çok zor bi hayatım var annem sürekli saçma sapan insanlar eve getiriyor anne gibi davranmıyor yemek bile yapmıyor sadece içiyor kardeşlerimle ben ilgileniyorum okullarıyla vs bugün annem yüzünden karakolluk oldum bunca kötü şeye rağmen şu an üniversite kazandım hemşirelik okucam evde 1 saniye durmak istemiyorum dayımlar yemgemler bizde kal gitme diyor ama kardeşlerim bana çok düşkün bensiz yapamaz ne yapıcağımı bilmiyorum bugün dövdüm annemi belki yargılarsınız ama neler yaşıyorum bunları haketmiyorum küçüklüğümden beri hep çekiyorum hiç huzurlu mutlu bir ailem olmadı geleceğimi güzel inşa etmeye çalışırken evde o kadınla oldukça istemsizce karanlığına çekiyor hepimizi daha 19 yaşındayım ama yaşadıklarım psikolojimi çok etkiliyor napıcam lütfen bişey deyin