12 senedir kapalıyım yıllardır alışamadım açılmak istiyorum ama ömrüm kapalı geçmiş nasıl yaparım?

10 11 yaşımdan beri kapalıyım erken hasta olmuştum ailede ırsi sonrasında kapının önüne açık çıkmıştım sonra eve geldiğimde annem sen dışarı bu halde mi çıktın sen artık kapalısın dedi ve ben çocuk olduğum için hiç sorgulamadım dediğini yaptım hiç çocukluğumu yaşayamadığımı düşünüyorum yıllardır açılmak istiyorum ama hem Allah’tan hem çevreden çekindiğim için hep erteledim. ayrımcılıktan nefret ediyordum ve çok ayrımcılık yaşadım çok dışlandım hiçbir zaman mutlu olduğumu hatırlamıyorum isteyerek kapalı olduğum bir sene bile yok geçen hafta ağlama krizi geçirdim ve anneme hayatımı mahvettin yaşamak bile istemiyorum artık diye bağırdım sonra annem de üzüldü istersen açıl dedi karışmıyorum dedi ama bir haftadır psikolojik baskısı devam ediyor. burada açılmama izin vermedi İstanbul’da açılırsın dedi üç gün sonra İstanbul’a gideceğiz ama annem her gün psikolojik baskı yaptığından içim rahat değil çok arada kalmış hissediyorum sanki tek çare ölmek gibi hissediyorum ben 12 senedir kapalıyım çevredekiler sınıfta kiler çoğu kişi üniversite değiştirdi diyecek benim ne çektiğimi bilmeyecekler ağzı olan konuşacak şimdi bunları da takıyorum kafamda kapalılık bitti zaten yıllardır istemiyordum çok fedakarlıklar yaptım Gül gibi okulumdan imam hatibe geçtim rahat olmak için çok sabrettim çok çabaladım 12 senedir hiç istemeden kapalı kaldım ama artık dayanamıyorum siyaset ve dini iyice birbirine karıştırdılar bana biri baktığı zaman bi fikri olmasından o aptal kesimden bıktım Özgür hissetmiyorum hiç bişey yaparken mutlu değilim ama yıllardır kapalıyım basıl açılırım ki gerçekten tek çare ölmek sanırım artık sorgulamaya da başladım neden kadınlar kapanıyor da erkekler hiç bi bok yapmıyor bide bu kapalılık konusunda vaaz verebiliyorlar bilmedikleri şey hakkında konuşmalarından nefret ediyorum tövbe haşa ama Allah ın ayrımcılık yaptığını bile düşünüyorum açılma fikrim gitsin diye çok hoca videosu da izledim bi tanesi şey dedi kadınlar zayıf varlıklardır tamam okey diyelim buna devamı çok sevdikleri evlatları ve kendine bakması için bir erkeğe muhtaçtır bu videodan sonra hep soğudum ve o zaman bunları sorguladım biz sıfırdan bile değilde kemiğinden yaratılmışız sadece erkekler için bunlar ne bileyim çok kötü şeyler düşündüm kafamı bunlarda kurcaladı namaza başladım içim ferahlasın diye ama olmuyor mutlu olamıyorum insanları düşünme takma diyenlerin konuşmasıda ikna etmiyor beni yaşayan biri lazım bu dönemden geçen biri varsa lütfen yazabilir mi birkaç saat önce annemle tartıştım vazgeçicem nerdeyse ama sonra da açılmadığım için köpek gibi pişman olucam her seferinde olduğu gibi sanki bu açılmak için son şansımmış gibi lütfen bişey yazın erkekler çok boş yapmasın şöyle bi güneş tepedeyken birkaç saat tesettürlü olsunlar öyle yazsınlar tamam mı resmen karşı cinsten bile nefret etmişim ya vallahi normal değilim psikoloğa da gittim işe yaramadı ayrıca bizim ailede hiç kapalı bile yok ya tek benim küçük şehirdeyiz annem kuran kursunda aşçı falan bunlar nolcak çıldıracağım