Ailemi sevmiyorum. Geleceğe dair bir umudum da yok. Haksız mıyım?

18 yaşındayım. Ailem iyi aslında. Hiç baskı, kötü davranış görmedim. Ama ergenliğimde de doğru düzgün ilgi görmedim. Her isteğimi karşıladılar güzel sözler söylediler ama kimle geziyorum neler yapıyorum nasılım iyi miyim kötü müyüm bir derdim var mı ilgilenmediler. 50-60 yaşındalar biraz da buna bağlıyorum. Ve annem depresif dengesiz biri. Evde kimse kimseyle çok konuşmaz herkes kendi halinde. Onlar yüzünden asosyalim hic arkadasim yok Şu an cunku cocukken beraber cok gezmedik bi sinemaya gitmedik tek basima o yuzden bir yere gidemiyorum. Haksız mıyım? Ailem yüzünden mi böyleyim?

Ailemi sevmiyorum. Geleceğe dair bir umudum da yok. Haksız mıyım?
Cevapla