Abilerime artık tahammül edemiyorum. Nasıl geçecek bu hayat?

Bayram için geldim. Üç günde hayatı burnumdan getirdiler. 4 abim var. Bir tanesi hariç hepsi birbirinden beter. O bir tanesi de uzakta. Eskiden fakirmişizde şimdi ben rahatmışım da bıktırdılar. Üzerine baskı da baskı. Geçen hafif bir rimel sürdüm allahsız kitapız hayat kadını oldum. Zaten kıyafet konusuna hiç girmiyorum. Bugün gelmiş, kendisi babam yüzünden şehir dışında okumaya gidememiş. Babam izin vermemiş, paramız da yokmuş gidememiş. Ben hep yazılım mühendisliği istiyordum. İlk sene en iyi üniversitelerde geldi. Ama sehir dışı diye abilerim göndermedi. İkinci sene zorla istemediğim bir üniyi yazdırdılar. Üçüncü sene kimseye haber vermeden şehir dışına istediğim bölüme yatay geçiş yaptım. Az daha sinirden beni boğup kardeşlikten reddetmişti. Paraya gelince de ilk gittiğimde benim de hiç param yoktu. Gittiğim gibi bir sürü yere iş başvurusu yaptım. Allahtan beni seven eden aile dostlarımız burs vermeye başladı da rahatladım. Kyk yurdunda kalıyorum. Yediğim önümde yemediğim arkamda iş yok falan çok rahatmışım. Yurtta yaşamak rahatlık mı allah aşkına? Geldiğimden beri kül kedisine döndüm. Yeme içmeleri bitmiyor zar zor kac gündür yeni oturabildim. Yetiştirmem gereken bir projem var ders çalışmam gerek dedim. Biz de aynı üniversiteyi okuduk ne dersi diyip duruyor. Kendisi kıytırık bir bölümden 2.10 agno ile zar zor mezun oldu. Benim agnom 3.60 ve hedeflerim olduğu için her boş zamanda kod yazıyorum. Abim de işten kaçmak için ders yaptığıma inanıyor. Ayrıca babamın sözünü kimse dinlemez. Biraz pısırık. Babamı bahane ediyor. Hal böyleyken hala babam beni göndermedi de sen gittin diye beni nasıl rahat bulabilir ya?