"25 Yaş Krizi" hakkında tecrübe paylaşabilir misiniz?

selamlar, 25 yaşıma girmiş, ekimde 26 sına girecek bir birey olarak cevap vereyim.
öncelikle neredeyse bu yaşıma kadar evliliğe karşı olan bir birey idim.
fakat gördüm ki insanlar, özellikle de kendi çevremdeki evlilikten kaçmış olanlar 50-60 yaşlarında bir anlık kararla ve aceleyle yanlış ilişkiler içine girip evlilik için diretirlerken gördüm. yalnız kaldıkları anda bu yalnızlıktan kurtuluş için her şeyi yapmaya çalışıyorlar. yaşım geçmeden çocuğum olsun düşüncelerine kapılıyorlar. yani ben erkek düşmanı, erkeklik taslamaya bayılan 50 yaşındaki teyzemi bile sırf bu sebepten 70-80 kilo vermiş, kadınlık yapmaya çalışırken, erkek peşinde koşarken görünce buna iyice kanaat getirdim. yalnızlığı kaldıramayacaksan hiç o yola girmemek erkence evlenmek gerektiğine kanaat getirdim. yani sonradan o duruma düşüp hatalı kararlar almaktansa erkence bu işleri aradan çıkartmak gerektiğini düşünmeye başladım. kendimde sorguladığım şeyler ise, 21 yaşımda üniversiteye başlamam sebebiyle şu an 25 yaşımda hala öğrenciyim. fakat son 1 yıldır çabalarım sonucunda güzel bir iş sahibi oldum. kendi alanımda kendi sektörümde çalışıyorum. bazı şeyleri sorguluyorum nasıl olacak diye. fena kazanmıyorum. ama bu şekilde de bir yere varamam biliyorum. Türkiye'nin içinde bulunduğu durumdan sonuçlar çıkartıyorum. 2023 sonrasında her şeyin daha farklı olacağını düşünüyorum. harika olmasa da bu kadar da kötü olmayacaktır. hatta seçimlere kadar daha kötü olacağını düşünüyorum. ama o arada bir kızla tanışırsam, bu süreci onunla geçirebilir onu bu dönemlerinde iyi tanıyabilirim diye düşünüyorum. yurt dışı hayallerim vardı. hep tek başıma gitmek istiyordum. çünkü rezillik çekeceğimi biliyordum. fakat bir şeyi fark ettim. hayatım boyunca aslında gördüğüm fakat dikkatimi çekmemiş bir şey bu. ben hep kendimi bir yerlere getirmek için çabaladım durdum. her zaman bunun peşinde oldum. ama geldiğim noktada, çalışan da çalışmayan da aynı noktadaya varmış onu gördüm. ben parasını çar çur edenleri anlamıyordum. ama çar çur etmesen de paran bir şekilde zaten gidiyormuş onu gördüm. saklamayı biriktirmeyi başarsa bile ölüp gittiklerini gördüm. yani hayatta bir şeyleri erteleyip duruyoruz. bunu yaparken de zaman kontrolünü hiçe atıyoruz ve kendimizi sonuna kadar ona veriyoruz. halbuki bir iki saat oyun oynasan, akşamları 1-2 saat dışarda gezsen, bir sevgilin olsa gülüp eğlensen, gündüzleri işinle okulunla sorumluluklarınla meşgul olsan, aslında böyle bir yaşantı da seni hayallerine ulaştırmaya yetiyormuş. neden biliyor musun? çünkü her zaman bir problem çıkıyor. bugün çok iyi bir noktadayım. ama hala problemlerim var. 8k kazanıyorum. neden 15k-20k değil diye düşünüyorum. daha fazlası için çabalıyorum. ama 15k yı kazansam da bu sefer neden 20k değil diye düşünüyor olacağım. ama kendimi tamamen buna vermiş olmama rağmen durum buyken, kendisine sevdiklerine sevdiği şeylere vakit ayıran insanlarda benimle aynı durumda. belki daha iyi durumdalar. öyleyse bir şeye kendini kaptırıp gitmek iyi bir şey değil.. her şey ölçüsünde kararınca güzel. kalan yaşamımda özellikle okul bittikten sonra, hep hayatım boyunca yapmak istediklerimi yapmadığımı daha derin bir şekilde fark edeceğim ve onlar için geç olduğu bir noktada olacağım. bunu düzeltemeyeceğimi zamanı geri alamayacağımı da biliyor olacağım. fakat çocuklarımda bunu düzeltebileceğimi, onların başarılarıyla, benim yapamadıklarımı yaptıklarını gördüğümde kendimi başarılı sayacağımı düşünmeye başladım. yani senin sözüne gelecek olursak, bir farklı varyasyonunu anlatayım bende sana.

Doğum günün kutlu olsun. :D 25 yaş krizi diye bir şey yoktur. Sadece hayatın sorumluluklarını daha fazla aldığın için hızlı vakit geçiriyorsun o kadar. :D