37 yaşındayım halen hayatımın aşkını bulamadım artık mantık evliliği yapayım mı yoksa bekarlık daha mı iyi olur?

İyi bir işim ve mesleğim var aslında maddi olarak kimseye ihtiyacım yok. Şimdiye kadar düzgün biri beni bulmadı, hayalkırıklıkları yaşadım aldatılmalar , yanılmalar falan...
Sevmeden sırf evlenmek için de hoşlanmadığım kimselerle çıkmadım veya görücü usulü çıkanları bu nedenle istemedim. Sırf yaşım geçiyor artık diye tipini beğenmediğim zengin insanları kabul etme olayına da girmedim.
İçim atmıyo, hoşlanmıyorum. Belki de zamanında çok hayal kırıklığı yaşadığım içindir. Vaktiyle tipsizi de sevdim fakiri de sevdim hepsi kazık attı. İnsan haliyle soğuyor bu işlerden. En son sevgilim kızkardeşi yüzünden benden ayrılıp kızkardeşinin bulduğu ev kızıyla evlendi gerçi şimdi çok mutsuz ve pişmanmış ama iş işten geçti. Bu tip erkekler duygularımızın içine ediyor ve biz artık kimseye güvenemiyoruz.
Bir yandan artık çocuk sahibi olmak istiyorum , çok seviyorum çocukları hele bebekleri. Benim de artık bebeğim olsun istiyorum. Doğurganlık yaşımın geçmesini de istemiyorum. Kafam çok karışık. Yanlış bir evlilik yapıp pişman olmak istemiyorum. ya da evlenmeyip çocuksuz ve yalnız yaşlanmak da istemiyorum.
Napıcam ben?
37 yaşındayım halen hayatımın aşkını bulamadım artık mantık evliliği yapayım mı yoksa bekarlık daha mı iyi olur?
Cevapla