Kızlar, ablama bu durumda nasıl davranmalıyım artık?

2 yık önce ablamın okuduğu İstanbul'da üniyi kazandığımda annem babam ablamın derslerinin ve yaşantısının çok da iyi gitmediğini hissedip "ablan sana emanet artık yanlış gördüğün ne varsa mutlaka önlemek senin görevin, yapılması gereken de ne varsa yap, sana tam yetki" dediler, harçlıklarımızı bile bana emanet ettilerbana güvenleri tamdır. ben geldiğimde gördüm ki onların tahmininden de vahim bir durum var. Ablamın dersleri de yaşantısı da, alışkanlıkları da kötüden de kötüydü. nasihatle ablamı doğrulara ikna etmeye çalıştım ama olmadı tabi cidde almak istemedi, yaşantsını değiştirmedi. Sonrası biraz acıklı oldu maalesef. Yani onun özgür ve serbst zamanlarnın bittiğini anlamasını sağlamak için bazen çok sert yöntemler uygulamak, hatta koyduğm kuralları çiğndiği zaman çok ağır, hatta can yakıcı ve küçük düşürücü cezalar uygulamak zorunda kaldm; tabi öfkelenp kontrolü kaybederek değil zarar vermeksizin ve kontrollü şekilde soğukkanlılkla uyguladğım cezalar sonrası onun hayatında olmasını istemediği hiçbir şeyden geriye en ufak bir iz bile bırakmadım. önceki hayatında epey vahim bir durum olduğu için çok net bir otorite kurmam gerekti. Bu süreç çok zor oldu ve ona vermediğim izinler olsun ona koyduğum kurallar olsun hepsinin onun iyiliği için güçlü gerekçeleri olsa da onunla paylaşmadım, bir polemk bir tartışma doğmasnı istemedim zira o benden büyük ve iş tartışmaya gelirse galip gelemem ve yıpratcı olurdu. Sadece ben öyle uygun gördüysem öyle olacağnı, bunu kabullenmek zorunda olduğunu bilmesi yeterlydi; benim iyi niyetli olduğumu onun iyiliğnden başka bir şey istemediğimi biliyordu. O söz dinledikçe her şey iyiye gitti Ailem tam yetki vermiş olsalar da ne öncesinde durumun bu kadar kötü olduğunu ne de bu kadar sert tedbir ve cezalar uyguladığmı bilmiyolar. Ama oluşan sonucn ne kadar olumlu olduğunu da görüyorlar. Ablama uyguladığım sıkı ders programı sonucnda dersleri bile düzeldi. Bu sene mezun olablecek bu sayede
Ama bir yerde "kardeşim beni sanki sirk hayvanıymışım gibi terbiye etti. beni mum gibi yaptı, 2 senedir pek çok şeyim onun iznine bağlı; onun gücüne ve hatta kaba gücüne bu kadar kolay teslim olduğumu düünmek bile çok ağır geliyor; mezuniyetimi bile onun hedeflediği tarihte alıcam" yazmış. Buna üzüldüm içim cız etti. ona herşeyi onun iyiliği için yaptığımı anlattım; dedim söz dinlediğin zaman ceza veya kötü bir şey oluyor mu? Hayır değil mi. dedi sen benden küçüksün neden ben senin sözünü dinleyim! dedim ama ablacım bak 2 senedir ne yapıyorsun, söz dinliyorsun kuzu kuzu ne desem yapıyorsun işte; kızdı tabi "3 ay sonra mezun olacağım ekonomik olarak özgür olacağım, sonra ne istersem onu yapacağım".. Ben de O zaman bugün koyduğum yasaklara kurallara aykırı mı davranacaksın yani dedim. Kızdı EVEt dedi.. Nedir yani bu şekilde rövanş mı alacaksın benden bana bir şeyler mi ispatlamış olacaksın, ablacım dedim benden rövanş alman imkansız çünkü bu iki senede hayatında yarattığım olumlu değişiklikleri özgür kalınca istesen bile değiştiremezsin
Güncellemeler
+1 yıl
beni yanlış anlamayın yani hayat boyu onu konrol edecek değilim. Zaten bu yük bana da ağır geliyor ama bir kaç ay sonra mezun olup işini eline alıncaya kadar sorumluluğum devam ediyor. Sonrasında zaten serbest. Ona karşı sert tutumlarım ve ağır cezalarımdan da pişman değilim ama onun gururunun bu kadar incinmiş olmasına üzüldüm
Güncellemeler
+1 yıl
Dahası bana bir şey ispatlamak gibi bir çaba içine girmesine gerek olmadığını da ona anlatmak bunu göstermek istiyorum. Yani dediğim gibi onun için yaptıklarımın olumlu etkileri silinmeyecek ama yine de bana nat olsun diye onun ayatından kaldırdığım şeyleri tekrar hayatına almaya kalkarsa diye endişe ediyorum. sizce ne yapmalıyım? ne demeliyim? yani geçmişten bugüne benim otoriteme teslim olmasının onu zayıf ve saygıyı hak etmeyen biri yapmayacağını ona göstermek istiyorum
Kızlar, ablama bu durumda nasıl davranmalıyım artık?
Cevapla