Unutamadığınız size yapılan üzücü bir çocukluk anınız var mı?

Çoook şey oldu ama en çok üzüldüğüm hala hatırladığım da gözlerimin dolduğu bir şey var. Beni çok aşağılayarak büyüttüler zayıf bir çocuk olduğum için. Bir gün annemle teyzem mutfakta oturuyorlardı bende oradaydım. Annem dertlerinden bahsederken bütün çocuklar evlenir bi tek bu sümsük benle kalır dediyerek beni gösterdi. İnsan küçükken üzüldüğünü belli etmeye bile utanıyor. hiçbir şey yapamadım sadece kendimden utandım.

Evet var ilkokulda hırsızlık olayı olmuştu benim üzerime attılar suçu hocada nasıl böyle bir şey yaparsın diyip çaat diye suratıma tokatlar atmıştı hala unutamam o anı yapmadığım olay bana kalmıştı ama o hocaya hakkımı helal etmiyorum. Zaten senenin sonunda bana iftira attıklarını pişkin bir şekilde hocaya söylemişlerdi. İşte böyle hocalar olmaz olsun.

Üzücü mü bilmem...

Bir gün annemin tembihlemesine rağmen mahalleden uzaklaşmıştım arkadaşlarımla. Sonra arkadaslarim dedigim kisisler de beni ucurum gibi bir yerden atmaya calismislardi. Zorla tutunup kurtulmustum. Eve gelince annemden sopa yedim. Sonra ben de gidip o arkadasim dediklerimi dövdüm. Öyle böyle dövmemistim ama. Hala aklima gelir