Sizde derin iz bırakan hatıtlamak bile istemediğiniz çocukluk anınız var mı?

Aklıma geldikçe sinirleniyorum.
Bir gün arkadaşıma 3 kişi
ders çalışmak için gittiğimiz bir pazar günüydü. Arkadaşım dedi ki dedemin bahçesine gidelim, çağla yiyelim diye aklımıza girdi yaşım 11 di. Etafta hiç ev yok büyük bir tarla, ağacın en tepesindeydim ve gözünden ameliyat olan arkadaşım da alt taraflarda bekliyordu. Bir an traktör üzerinde bir kişi gördüm geçiyordu. Sarı saçlı geriye doğru taramış bir tip... Ağacın yanına geldi inin diye bağırdı. İner inmez kaçtım. Ama ameliyat olan arkadaşımın canını yakıyordu ve gelmezseniz öldürürüm dedi bize. Hepimiz kuzu kuzu gittik. Öldürse kimsenin ruhu duymazdı. Karşılıklı birbirimize tokat attırdı. Yavaş vuruyoruz malum arkadaşız. Öyle olmaz böyle vuracaksın diyor yüzümüze vuruyordu. Yüzümüz gözümüz şişti. Sonra eve geldik babam karakola götürdü. Adamı tarif ettik ve adam raporlu deli çıktı hiç bişey yapmadılar. Arkadaşlarınıza çok güvenmeyin...