Anneniz hayalinizdeki anne mi? Okuyun lütfen İmtihanı annesi olanlar?

Merhaba
Biz 2 kız kardeşiz. Anne babamız Ben 7 yaşında iken boşandı. Annemde kaldık. annem memur. Babamla da görüştük.
Annem öfke dolu sinirli
Sürekli bizi aşağılayıp eleştiriyor. Kuzenlerle başkaları ile kıyaslıyor.
Ağzından bize 2 tane iyi sözcük çıkamıyor. Çıksa da sanki narkozsuz ameliyatla zorla...
Meslek sahibi olmamız okumamız için baskı yapıyor zannediyorduk.
Okuduk
hatta devlete atandık.
Bu kez evlilik baskısı çıktı. Ben yeni evliyim (28) kardeşim bekar. (25)
Şimdi hala aşağılama küçümsemelerine devam ediyor.
Sanki mutlu olmamızı çekemiyor.
Örnekler
Doğum günü kutlarız ne gerek var.
Fırın alırız niye diğerini almadın.
Şu kuzenin 3. çocugu yapar sen doğur da görelim
Kar yağarsa zayıf karakterliler eğlenir kartopu ile
Avm ye gitmeyin bomba patlar kalabalık yer.
Onun kocası akıllı sen kendi kocana bak.
Onlar güzel isteyeni çok siz eh işte
Şıksın ama şişkosun (kilosu 60 olan biri boy 1.60) (kardeşim)
Özürlüsünüz
Bu elbise teyzene (45) daha çok yakışıyor
Zengin koca bulun açları getirmeyin
Mutsuzsunuz hep mutsuz
Yediklerini öde
Şu kuzeninle aynı kulvarda bile değilsin
Evleniyorsun ama Kürülerinle (eşek yavrusu) gelme evime
Soytarı çocuklarım vs vs vs bunlar buzdağının görünen yüzü.
Birşey olup cvp verdiğimizde de Sus Gız der.
Misafir gelir bizi hiç konuşturmaz çenesi düşer.
Hep bir yönetme çabası ezmek için laf söylemek için yer arıyor
Evdeki olumsuz iklimi, negatif ortamı siz düşünün. Mimikleri ile olsun iğneleme leri ile gerçekten özgüvenimizi zedeliyor.

Şimdi ben başka evdeyim evlendim ama kuzenime ve eşine o kadar değer veriyor ki aynı değeri eşime ve bana vermiyor.
Yanına eşimle gittiğimizde tv açıyor konuşmuyor.
Bir konu hakkında fikrimi söyledim eşimin yanında bana canım mısın sen diyor arkamdan eşime çok şişko diyor. (eşim şirinim diye severken...)
Eşim ona saygı gösteriyor ama o kuzenimin eşinin önünde nerdeyse hazır ol a geçecek benim eşim umrunda değil.
Canım çok acıyor.
Bir yandan evdeki kardeşim daha sessiz biri.
Ona iyice eziyet ediyor.
Kardeşimi korumak istiyorum arıyorum azarlıyorum yine aynı.
Sakince anlatıyorum yine aynı gerçekten empati yapamıyor.
Akrabaları fesatlık yapıp bize haksızlık yapınca onları tutuyor.
Onlardan vazgeçmem diyor.
Bizden deyince sorunca pis pis sırıtıyor. Hakaret iğneleme vs. Kardeşim beni arayıp ağlıyor.
Bir de annem çok pinti bir memur.
Kardeşime kredi çektirdi ön ödemesini annem ödedi şimdi beraber oturuyorlar. Kendi evinden kira alıyor. Yani ön ödeme amorti etti aslında.
Sürekli ev benim modunda takılıyor ön ödemesini verdiği için. Kardeşim başka eve de çıkamıyor kredi ödüyor. Kurtulamıyor.
Babamız da vefat etti.
Baba tarafı ile hiç görüşemiyoruz artık.
Anneme ise Hep yanlış bak diyoruz açıklıyoruz
düzelir bir umut diye bekliyoruz.
Kötü davranınca da onun gibi eleştirince vicdanımız sızlıyor. Yarım saat dayanamıyor zaten.
Çok üzülüyorum sanki kardeşim orda psikolojik olarak eriyor çöküyor.
Kardeşimi ordan nasıl kurtarabilirim?