Bu olayı düşünmekten başka hiçbir şey yapamıyorum? Sürekli bunun korkusuyla yaşıyorum ve İnsanlar duyarsa diye çok korkuyorum?

ben 20 yaşında bir genç kızım. Okumuş bir aileden geliyorum. Size yaşadığım ve etkisinden hala kurtulamadığım bir olayı anlatmak istiyorum. Diş hekimliği fakültesinde okuyorum. Pandeminin yeni çıktığı zamanlardı. Eğlencesine bir sosyal medya sitesine girdim. Oradan biriyle tanıştım. Diş hekimliği okuduğu filan yazılıydı. Bana kendini çok zengin olarak tanıttı. Annem babam öldü diyerek ajitasyon bile yaptı. Sonra birden kendimi kaybettim, muhabbet ilerledi. Numaramı verdim ki normalde asla tanımadığım birine vermem. Üstelik hiç araştırma bile yapmadım , doğru mu söylüyor acaba diye. Telefonda o kadar kendinden emin konuşuyordu ki koşulsuz şartsız inanıyordum dediklerine. Sürekli cinsellik konuşmak istiyordu. Beni de kendine uydurmaya başladı. Hatta çıplak fotoğraf bile istemişti. Sonra konu evliliğe geldi , ağzı o kadar iyi laf yapıyordu ki benim gibi bir safı evliliğe ikna etmeye çalışmıştı."Ben bu adamı yeni tanıyorum , gerçekte hiç görmedim. Ne evliliği benim okulum var , yaşım küçük."diye bile düşünmemiştim. Hatta bir ara ailemden gizli evlilik planları bile kurduk. Sonra ailemden habersiz bir şey yapamam deyip aileme anlattım. İyiki de anlatmışım, annemgil onun anlattıklarına inanmadı. Araştırınca dedikleriyle alakasız biri çıktı. Büyük ihtimalle kadın satıcısıydı. Hemen engelledim onu ama aylarca da çok korktum. Ya beni okuduğum şehirde rahatsız ederse diye. Şimdilik evden okuyorum ama hala da korkuyorum gidince rahatsızlık verirse diye. Bu olayı babam anlayışla karşıladı ama annem çok ağır laflar etti bana. Hala da bazen bir şey olduğunda yüzüme vuruyor. Çok ağrıma gidiyor bu. Ben namussuz olduğum için değil saf olduğum için düştüm bu oyuna. Bazen üzülüyorum yani başka kızlar erkeklerle geziyordu ediyor eğleniyor onlara bir şey olmuyor. Ben ilk defa hayatımda birini seviyim dedim onda da ben namussuz oldum. Ben öyle erkek düşkünü bir kız değilim. Şimdiye kadar hep ders çalıştım. Ergenliğin de verdiği şeyle artık biri de beni sevsin istemiştim sadece. Karşıdakinin namussuzluğunun benim namussuzluğum diye lanse edilmesinden çok sıkıldım. O gün bugündür de evlilik , nişan lafını bile duymak istemiyorum. Kendimi kirliymiş, sanki evlenmeyi asla hak etmiyormuş gibi hissediyorum. Sevmeyi , sevilmeyi hak etmiyormuş gibiyim. Hiçbir şeyden zevk almıyorum. Kimsenin beni seveceğine de inanmıyorum. Sürekli aklımda yaşadığım olaylar , gelir beni rahatsız eder mi? İnsanlar öğrenir mi? O olayı diye düşünmekten yoruldum. Bu olay ben de takıntı yaptı. Sadece bu olayı düşünüyorum ve hiçbir şeyden zevk alamıyorum. Ne olur bana yardım edin.