İçimde doldurulamaz bir boşluk var , kendimi sürekli değersiz hissediyorum?

Ailem tarafından çok korumacı yetiştirildim. Sürekli her şeye kızan bir anne ve umursayan bir baba. Annem beni çok seviyor ama yeri geldiğinde de en ufacık bir hatamızı yüzüme vuruyor. Normalde bitanem meleğim filan der sever beni ama bazen bir anda sinirlenip çok ağır şeyler söylüyor. Biz sizin için şu fedakarlıkları yapıyoruz filan diye, başıma kalkıyor. En çok derslerimi önemser. Dershane indirim sınavında kötü yapınca çok kızmıştı, üniversite sınavında sonuç kötü gelince evi terk etmişti. Normalde iyi davranıyor bana ama bazen o kadar kötü şeyler söylüyor ki çok korumacı yetiştirildim bir de. Pek arkadaşım Yok, insanlarla ilişki kuramıyorum. Kursam da yanlış kişilerle oluyor. Yalnız kalmamak için arkadaş bulmaya çalışıyorum. Hiç kendime özgüvenim Yokk. İlk defa otobüse bile tek başıma 18 yaşında bindim. Bazen aile içinde kendimi o kadar yalnız hissediyorum ki yaşıtlarımla konuşmak istiyorum. Pek konuşacak birini de bulamıyorum. İçimde bir boşluk var yani nasıl doldurabilirim?