(Öncelikle bu soruyu egomu tatmin etmek için sormadığımu belirtmeliyim)
Çok yönlü bir kişiliğim ve uğraştığım her dalda başarılı olmak istiyorum, evet bu imkansız gibi...Öyle olsada her şeyden az az yaptığım için başarılı olup, tek ona odaklandığım belirli bir dal yok.Özel hayata gelince küçüklüğümden beri sürekli yer değiştirmek zorunda kaldığım için hayatımda çok kişi tanıdım. Ve insanların ne kadar çıkarcı ve iki yüzlü olduğunu gördüm..Öyle olsa bile beni seven (yada benim öyle sandığım) çevrem var.
Fakat beni önemsemiyorlarmış gibi hissediyorum (Ki öyle) Herkes üzüldüğümde üzülme der ama kimse üzdüğünde bir şey demez. Kendimi çok değersiz hissediyorum. Kendimi geliştirmek için çok çalışıyorum, çevremide.. Fakat artık uğraşmaktan (Çalışmaktan değil) yoruldum ve insanlara ayak uydurabilmek için yalan söylemekten tükendim. Biliyorum yaptığım bir hataydı. Herkesi mutlu etmeye çalıştım ve mutsuz olan yalnızca ben kaldım. Yaşama sevincim tükendi. Geçen her saniye zaman kaybı gibi geliyor.
Ayrıca erkekleri ilişkilerde hep kıskanmışımdır. Kadınlar genellikle daha bencil (Sadece kendilerini umursarlar) ve iki yüzlüdür. Oysa erkekler öyle değil..Üzülselerde birbirlerinin yanında olurlar. Bir erkekle arkadaş olarak yakınlaşmaya çalıştığımda (kadınları sadece cinsel olarak ön plana çıkardıkları için) ciddiye almıyorlar.
Tükendim artık, yoruldum. Şu hayat koşu pistinde sürünerek ilerlemeye çalışıyorum. Ne yapabilirim?
Çok yönlü bir kişiliğim ve uğraştığım her dalda başarılı olmak istiyorum, evet bu imkansız gibi...Öyle olsada her şeyden az az yaptığım için başarılı olup, tek ona odaklandığım belirli bir dal yok.Özel hayata gelince küçüklüğümden beri sürekli yer değiştirmek zorunda kaldığım için hayatımda çok kişi tanıdım. Ve insanların ne kadar çıkarcı ve iki yüzlü olduğunu gördüm..Öyle olsa bile beni seven (yada benim öyle sandığım) çevrem var.
Fakat beni önemsemiyorlarmış gibi hissediyorum (Ki öyle) Herkes üzüldüğümde üzülme der ama kimse üzdüğünde bir şey demez. Kendimi çok değersiz hissediyorum. Kendimi geliştirmek için çok çalışıyorum, çevremide.. Fakat artık uğraşmaktan (Çalışmaktan değil) yoruldum ve insanlara ayak uydurabilmek için yalan söylemekten tükendim. Biliyorum yaptığım bir hataydı. Herkesi mutlu etmeye çalıştım ve mutsuz olan yalnızca ben kaldım. Yaşama sevincim tükendi. Geçen her saniye zaman kaybı gibi geliyor.
Ayrıca erkekleri ilişkilerde hep kıskanmışımdır. Kadınlar genellikle daha bencil (Sadece kendilerini umursarlar) ve iki yüzlüdür. Oysa erkekler öyle değil..Üzülselerde birbirlerinin yanında olurlar. Bir erkekle arkadaş olarak yakınlaşmaya çalıştığımda (kadınları sadece cinsel olarak ön plana çıkardıkları için) ciddiye almıyorlar.
Tükendim artık, yoruldum. Şu hayat koşu pistinde sürünerek ilerlemeye çalışıyorum. Ne yapabilirim?
Aşk İlişkileri
Kadın Emeği
Gündem
Dünya Kupası
Güzellik & Bakım
Alışveriş & Hediyeler
Kızlar Bir Adım Öne
Tatil & Seyahat
Arabalar
Astroloji & Burçlar
Eğitim & Kariyer
Gamer
Moda & Stil
Spor
Evcil Hayvanlar
Müzik & Etkinlik
Kültür & Sanat
Para & Ekonomi
Magazin
Diziler & Filmler
Cilt Bakım
Kişilik & Karakter
Saç Bakım
Çocuk & Ebeveyn
Yeme & İçme
İnternet & Teknoloji
Ev & Yaşam
Özel Günler & Hijyen
Cinsel Yaşam
Aile & Toplum
Diyet & Beslenme
Sağlık
YKS2026
Diğer
En İyi Cevaplar