Artık sinirlerim bozuluyor. Kalp kırmak istemiyorum ama dayanamıyorum ne yapabilirim?

Annem ve babam gayet iyi insanlar ve çok eğlencelidirler. arkadaşlarımın ailesine bakınca şükrediyorum somurtkan değiller diye. Ama genel olarak sinirlerimi bozuyorlar ve bu artık nefrete doğru gidiyor. Annem çoğu şeye konuşuyor. Kapalıyım ve dinime uygun bol giyiniyorum. bunu isteyerek yapıyorum. Ama annem giydiğim pantolonumu habire konuşuyor üstelik pantolonum oldukça bol. Ama hala yok şöyle yok böyle. Kalp kırmak istemiyordum hiç ama gerçekten bunalıyorum artık. Erkek arkadaşım olduğunu söylediğim vakit bile hep bir kötü konuşma hep bir sorunlu konuşuyor. Ben kendimi koruyan biriyim. Oturup onunla dertleşmek istiyorum. Ya anlatmak istiyorum anne burda hata mı yapıyorum diyorum hemen bir kötüleme ezbere laflar. Ben anne ileride çok iyi bir kadın olucam asla kocama el uzatmicam kendi ayaklarımın üzerinde durucam aldatılmayı asla kabul etmem dediğimde hep büyük konuşma diyip duruyor hayallerimi anlatıyorum hiç belli olmaz diyor. O an oturup bağırıp çağırmak istiyorum. Dertlesmek yok motive etmek yok. Karsilikli artık oturup konusamiyoruz hep kendi bildiğini okuyor ezbere lafalrindan da çok sıkıldım. Artık ya okula gitmek istiyorum ya mezun olup başka şehire gitmek istiyorum ya da evlenmek istiyorum. Ama evleneceğim kişi bir sorun çıkartirsa kolay kolay arkamda durmazlar bu nedenle korkuyorum. Ya arkamda hissetmiyorum onları. Onlardan uzaklaşıyorum git gide...