Ben artık dayanamıyorum. Ne yapacağımı bilmiyorum?

Ortaokuldan beri zorbalık görüyorum lisede hazırlık olsun 9. Sınıf olsun sürekli zorbalık gördüm. Arkadaşlıklarım bitiyor. Herkes beni kullanıyor bir güzel en küçük bir şey olduğunda ben kötü oluyorum. Bugün yine bir arkadaşım beni eleştirip her şeyime laf edip durdu. Bunu dönem başladığından beri yapıyor. Yeni birisini bulunca beni boşverdi diyebiliriz. Tek sinirlendiğim nokta karşısında söylemek istediğim her şeyi içime atmak. Sonrasında kendime çok kızıyorum şu anda olduğu gibi. Aynı şeyler tekrar edip duruyo. Kimseyle iletişim kuramıyorum. Neymiş ben çok alınganmışım olumsuzmuşum falan. Çok konuşuyorlar ben onları çekip duruyorum yalniz kalmamak için. Zorbalanmaktan, hayata dalgaya alan insanlardan bıktım. Yoruldum artık milletin acil yardım seti olmaktan. Şu an gerçek dostum dediğim 1 kişi var sadece. Ailem de üzülüyor bu duruma. Yapabileceğim bir şey yok. Şu anki yaşadığım hayattan memnun değilim. Geçen sene liseyi bitirmem gerekiyodu ama bir hata yapıp hazırlık okudum. Sınav için psikolojim iyi olmadığından mezuna kalmaya karar verdim. Hayat neden bu kadar zor? İnsanlarla iletişim kurmak neden zor? Ben miyim sıkıntılı olan. Günlük hayatta çok fazla konuşmayan kimseye karışmayan yardımcı olmaya čalışan biriyim. Neden bunlar hep benim başıma geliyor? Liseyi bırakmak istiyorum şurda birkaç ay kalmış olsa bile. Etimle kemiğimle nefret ediyorum bu nesilden. Şunla uğraş derslerine yoğunlaş demeyin. İnsan mutlu olmayınca çevresinde düzgün bir tane insan olmayınca hiçbir şey yapası gelmiyor.