Kız kardeşimle kanlı bıçaklı düşman gibiyiz?

Onu çok seviyorum kılına zarar gelse en çok benim içim yanar. Eskiden çok iyi anlaşırdık çok severdik birbirimizi hep birbirimizin yanında olurduk ancak bu bir kaç senedir çok bozuldu aramız ikimizde yirmili yaşların başlarındayız aramızda bir sene var abla olan benim. Benimle sürekli bi rekabet içine girmeye başladı sürekli kendini üstün gösterme çabası benim mesleğimi zekamı sürekli küçümseme çabasına girdi. Sürekli onu kıskandığımı düşündü etti bunu onunla konuştum karşıma aldım uzun uzun anlattım ancak anlamadı birde sevgilisi olduğu zaman dünyaları yıkıyor hayatta başka kimseye ihtiyacı yokmuş havaları sürekli beni kötülemeler bu evden gideceği günün hesabını yapmalar sevgilisi de arka çıkıyor tabi buna. Güzellikle tartıştılmıyor hiç onunla hemen parlıyor ediyor abartıyor durumu. Sonunda çok kötü kavga ettik bana saldırdı saç baş girdik birbirimize kapı komşumuz geldi bizi ayırmaya annem bile ayıramadı. Onun ortopedik bi sıkıntısı var engelli değil ancak büyük darbeler almaması lazım bunu bildiğim için çok üstüne gitmek istemedim ama o sürekli bana saldırıp durdu bende karşılık verdim ben bıraksam o bırakmadı. İnsanları sevindirdiğimizi düşünüyorum apartmandaki herkes duydu sesimizi kapı komşumuz da gördü kendimi çok rezil olmuş hissediyorum. Kız kardeşimden de umudumu kestim ayrı odada uyuyorum mümkün mertebe aynı ortamda durmuyorum. Ancak barışsak bile bunu nasıl atlatacam konu komşunun önünde kaç yaşında kızlar olarak rezil oldım birde onun ortopedik rahatsızlığı var diye herkes beni haksız vicdansız olarak gördü etti ne yapmalıyım sizce