Bazen öyle bir hal geliyor ki üstüme her şeyden herkesten kaçmak istiyorum size de oluyor mu?

Bazen öyle bir hal geliyor ki üstüme herşeyden herkes den kaçmak istiyorum, bazen ise etrafımda ki olan bitene aldırmıyor topluluklar arasında kaybolmaya kendimi görmezden getirmeye çalışıyorum. Beni rahatlatan tek şey YAZMAK.. O kadar iyi geliyor ruhumun derinliklerin de aradığım ne ise onu kalemin kağıtla birleştiği o nokta da buluyorum. Kimi zaman yalnız , o kadar yalnız ki terkedilmişliğin hüznü ile boğulmuş gibi , sanki yer yüzünde sadece ben varmışım herkes beni izliyor hatalarımı görüyor kızıyor , gülünç hallerimi görüyor kahkahalara boğuluyorlarmışçasına yalnız hissediyorum. Kimi zaman öyle kalabalık ve yoğunum ki herşey daraltıyor beni , sadece gerçek olsun herşey , herşeyin yalanı riyası beni bulmasın diyor ve bunu diliyorum rabbimden , sonra içerliyorum kendime neden böyleyim ben neden 1 alır 1'e 5 misli verir yüreğim sonra rabbimin kuluyum cömerliğimi ondan almışım çok şükür diyorum. Yalan denizinde yüzmek neden bu kadar hoş gelir insan ruhuna hiç anlayamadım bunu gerçeğin bir köprü olduğunu farzedip hep o köprünün üstünde durdum farklı simalar da hep aynı anları yaşadım ama aşağıya o yalan dolu denize hiç atlamadım. Şimdi siz kara verin GERÇEK mi yoksa PEMBESİ bile olsa YALAN mı avutur gönlümüzü? Değer bilmez değer bilmez bir kere bu denize düşmüş gönüller...