Tacizden Sonra Hayata Tutunma Mücadelesinde Kadınları Yalnız Bırakmayın

Tacizden sonra insan yaşamına nasıl devam eder? Neler yaşar, nasıl uykusuz kalır? Hepsini yaşadıklarımla anlatacağım, ne eksik ne fazla.. Bu bir bence değil, bir hikaye hiç değil, 6 yaşında tacize uğrayan bir kız çocuğunun birinci ağızdan yaşadıkları.

6 yaşındaydım. Halamlara gitmiştik, babaannem ölmüştü. Tüm akrabalar o büyük evdeydik. Çok insan vardı. Bildiğiniz cenaze eviydi anlayacağınız.

Gece herkes yataklarına yatmaya gitti, çekyatta yatıyordum ben. 6 yaşındaydım. Uykuya dalmışken yanıma birinin uzandığını hissettim, annem zannettim önce. Ama elleri çok büyüktü, saniyeler sonra bedenimde dolanmaya başladı. ''Anne'' diye seslenecektim -ki annem sandığım için- eliyle ağzımı kapattı. Ellerini bedenimde dolaştırdı. En sonunda bir homurdanma sesi geldi, o ses hep kulaklarımda.

Korktum çok korktum.

Ertesi gece anneme anlatmaya çalıştım. Rüya görmüşsündür dedi. Önümdeki yıllarda kendimi hep inandırmaya çalıştım, rüya olması için. Annemle uyudum. Ama gelir diye çok korkuyordum. Karanlıkta gölgeler gördüm. Gözümü kapatınca biri bana dokunur gibi oluyordu. Titriyordum. Uyuyamadım. Karanlıktan korkuyordum, hep korktum.

Karanlıktı, ev çok kalabalıktı, kim olduğunu bilmiyordum. Amcamlardan biri miydi? Ya da babaannemin uzaktan akrabası olan bir tanıdık? Bilmiyorum inanın, kim bilmiyorum. Senelerce beynimi zorladım. Belki hâla o aşağılık adamın yüzüne bakıyorum. Kimdi? Hep beynimi kurcaladı bu soru.. Bana bunu yapanın yüzüne bakıyorum belki, ya amcamlardan biriyse? Nasılsın deyip bayramlarda elini öptüğüm bir amcamsa bu kötülüğü yapan? Ya kuzenlerime de yapıyorsa? Peki çok uzaktan akrabamızsa bunu yapan? Uykulara dalamadım, bulmaya çalıştım. En azından bir kere bile olsa yüzüne nefretle bakmak istedim.

Yıllar geçti, kimseye söyleyemedim.Bir sevgilim oldu, ondan önce kimse öpmemişti beni. Tam öpecek, korkuyorum diyorum. Neden korkuyorsun insan öpüşmekten korkar mı? diyor.. Bir şeyleri anlıyordu ama.. Hep kaçtım. Bir gün aldı beni karşısına. Seni anlamıyorum, sanki bana bakarken başka şeyler düşünüyorsun , korkuyorsun ama neden, konuşmaya çalışıyorum seninle dedi.. Ağlamaya başladım, sana bir şey anlatmam gerek dedim.Bu yaşadıklarımı anlattım, kim olduğunu bilmiyorum dedim.''Tecavüz mü etti?'' dedi. Hayır dedim. Göz yaşlarımı sildi, ''Sen ne güzel bir şeysin'' dedi, sarıldı. Annemden sonra ilk kez ona anlattım.

20 yaşındayım şimdi, yaklaşık 2 hafta sonra 21 olacağım. Psikoloğa gitmeyi düşünüyorum. Çünkü atlatamadım. Biri bana dokunsun istemiyorum, rahatsız oluyorum. Korkuyorum çoğu zaman. Olur olmadık zamanda gözlerim doluyor.Yaşadıklarımı bir cümleyle özetlesem size,''Çocukluğum kırıldı.'' derdim.

Kalbim ortadan ikiye ayrıldı, ,insan çocukken neye güldüğünü elbet unutur ama neden ağladığını bir türlü unutamıyor.

Tek istediğim kuş gibi özgür olmak.. Bu olayı unutmak.. Benim için dua edin.. Kadınlar hep gülsün.. Bize gülmek çok yakışıyor. Hoşçakalın.