Babalar Gününün Babası Olmayanlara Hissettirdiği Birkaç Milyon Duygudan Birkaçı

Son bir haftadır sürekli aynı şeyleri düşünüyorum. O kadar ki sitedeki eski bir arkadaşım "yok senden hepten sıyırmışsın" gibi bir şeyler söyledi. "Zor zamanların" kronikleştiği bir döneme denk gelmişiz. Hepimizin üstünde bir fil oturmuş, beynindeki düşüncelere iğne atılsa yere düşmez kıvamındayız.

Bir de şu lanet olası özel günler var. Anneler günü yeterince aptalca değilmiş gibi bir de babalar günü yapmışlar. "Ebeveyn" günü deselermiş de tek tek üzülmeseymişiz misal. Babalar günü yaklaştı diye başladılar ya hani reklamlara, böyle malımsı bir ifade düşüyor yüzüme, burnum sızlıyor. Babamı hatırlamayacak kadar küçüktüm kaybettiğimde. Hatırlamıyorum, bir de fotoğrafı da yok hiç. Düşünüyorum, merak ediyorum..

Mesela annemin bana hamile olduğunu öğrendiğin de, içi coşup "heyt be baba oluyorum" demiş midir ki diye.

Dünyaya geldiğimde minicik bir öksürüğümden telaşlanıp korkmuştur. Hastanede küçük çaplı kaoslar yaratmıştır mesela

Baba olmanın, aile büyüğü olmanın gururunu yaşamış arkadaşlarına "çalışın sizinde olsun olum" diyerek hava atmıştır belki.

Bana örnek olmak için ev yemeklerine öncelik vermiş, ne bileyim belki nefret ettiği pırasayı bile yemiştir. Bu çok büyük bir fedakarlık olurdu.

Arkadaşlarıyla ayda bir toplanıp yaptıkları muhabbetten, rakı masasından belki bira keyfinden vazgeçmiş olabilir. Sırf benimle daha fazla ilgilenebilmek için..

Oyuncağımı kırıp beni ağlatan çocuğun gizli gizli kulaklarını çekmiştir, "bir daha kızıma yaklaşma" diye ayar vermiştir misal

Bir pazar günü temizlik yapacak olan anneme yardım olsun diye elimden tutup gezmeye filan götürmüştür..

İşten eve döndüğünde ilk önce bana sarılıp yanağımı öpmüştür. Hatta havaya atıp atıp eğlendirmiş olabilir... Belki de düşürmüştür de o yüzden kafam arada gidiyordur.

Bir gün genç bir kız olduğumda erkekleri yanıma yaklaştırmayacağımı hayal edip benimle gurur duymuştur.

Yaptığı işten aldığı maaş yetmiyor diye ek iş peşinde koşarken, ilk kazancımla kızıma "ciciler" alayım diye düşünmüştür..

Lanet bir çarşamba günü direksiyon başında uyuyup ölüme giderken belki de beni düşünüyordur. "Eve gidip kızıma sarılıp uyuyayım" diye geçirmiştir aklından.

Belki küçük kızını ayağında sallayıp uyutmaya çalışırken Beatles filan dinletmiştir de o yüzden Yesterday şarkısında anlamsızca uyuyorumdur, olabilir bence.

Belki de bunların hiç biri yaşanmamıştır, eve gelip kumandayı eline alan vasat bir babadır. Hiç bilemeyeceğim bunların cevabını, anlatacak kimse yok çünkü. Çok iyi bildiğim bir şey varsa o da hiç bir anın olmasa da, hiç hatırlamasan da, hatta baba kavramına aklın ermese de, toplum "babasız" olmanın acısını insanın içine içine işliyor.

Yani bu çok saçma, bazı düşüncelere engel olunamıyor. Belki bu bir tür zayıflıktır ama ne zaman çıldıracak gibi olsam "neredesin baba" diyorum. Artık nasıl kazımışlarsa beynime, hep ona çok ihtiyacım varmış gibi hissediyorum. Özel günleri kutlayan biri değilim, anneler gününde hediye almazsam bir ay surat yapacak bir annem var. Babalar gününde bir cüzdan, ne bileyim estetik ameliyat (sitede bir soruda gördüm) hediye edebileceğim babam olmalıydı diyorum.

Özlemedim, yine de gitmesen iyiydi baba.

#izle

#inflames54

#babalargünü

#mobilbence