Bir şeyler inşaa ediyorsunuz; bir köprü, bir yol, bazen bir ev... Hiç durmadan, bıkmadan, yorulduğunu hissetmeden... Eksiklikler oluyor, bazı şeylerin beklemesi gerekiyor; ama ne yazık ki buna vaktimiz yok (!) Görmüyoruz, farkına varmıyoruz, varmak istemiyoruz...
Çünkü hep, bir acelemiz var !
Her gün çoğu kişi, onlarca kişiyle yakınlık kurup, çoğuna aynı mesafede yaklaşıyor. Karşı cinsle olan iletişimleri kastediyorum. Anlamam zor oluyor bunu (!)
Birilerinin ahini almaktan falan bahsetmeyeceğim. Sadece bunu yapan kişilerin psikolojisini ve kendini içinde bulunduğu sonsuz kısır döngü ve yalnızlığa hapsedişini anlamaya çalışıyorum. Ne kadar başarılı oluyorum bilinmez ama şahit olduğum şeylerin görüntüsü çok kötü...
Herkesin bir bilinci, beyni, psikolojisi, aldığı eğitim, ailesi vs vs çok farklı. Kabul. Kimse kimsenin hayatına da mudahale edemez. Lakin hayattaki adın her neyse, bu isim telaffuz edildiğinde adın sadece yakışıklı/güzel olarak değil de kendinden, yaptıklarından emin ve tutarlı biri olarak anılmak daha erdemli diye düşünüyorum.
Belki gereksiz bir takıntıdır ama bu dünyaya güzel bir iz bırakmalı insan. Böyle rastgele fırça darbelerinin oluşturduğu anlamsız ve amaçsız bir tablo değil...
Anlamaktan, anlamaya çalışmaktan vazgeçtim !
"Kötü günümde yanımda olmadığın zaman vazgeçtim.
Canın sıkıldığında benimle paylaşmadığını, kırılacak veya tedirgin olacak olsam bile düşüncelerini açıkça söylemediğini anladığım zaman vazgeçtim.
Bana yalan söylediğini anladığım zaman vazgeçtim.
Gözlerime baktığında kalbinle bakmadığını ve bana hala söylemediğin şeyler olduğunu hissettiğimde vazgeçtim.
Her sabah benimle uyanmak istemediğini, geleceğimizin hiçbir yere gitmediğini anladığım zaman vazgeçtim.
Düşüncelerime ve değerlerime değer vermediğin için vazgeçtim.
Ağrılarımı dindirecek sıcak sevgiyi bana vermediğinde vazgeçtim.
Sadece kendi mutluluğunu ve geleceğini düşünerek beni hiçe saydığın için vazgeçtim.
Tablolarımda artık kendimi mutlu çizemediğim ve tek neden "sen" olduğun için vazgeçtim.
Bencil olduğun için vazgeçtim.
Bunlardan sadece bir tanesi senden vazgecmem için yeterli değildi, çünkü sevgim yüceydi.
Ama hepsini düşündüğümde senin benden çoktan vazgeçtiğini anladım.
her neolur durust olmak gerek birsey beklemek ama menfaatsiz birsey talep etmek ama gercekci birsey istemek ama seviyeli hersey karsiliksiz olmali ama malesef ki hersey menfaat ve samimiyetsiz olmak bir kisi icin bir sey soylemek iltifat ya da baska sey hemen art niyet dusunmek bu hos degil ama hersey karmakarisik bu olay anlamak zor...
ben tr de birsey ogrendim bu her ne olur hersey icinde tutmak soylemek konusmak asla karsilik bulmak ya da hor gorulmek bu anlamsizdir cunku 1 tek dunya var ve 1 hayat var baska yok insanlar sevmek sevilmek ister ya da istemez
evet oyle ama tam anlatamamak ta olur bence 1 kalp var cok ask ister bazilari ama bu kalp sadece bir kisi icin atmak onemli ben hep soyledim acildim ve beklemekteyim o kabul eder ya da etmez ben beklerim rabbime olan askla beklerim belki bir gun vicdan olur oda bana cevap verir
Samimiyetsiz insanlardan nefret ediyorum. Gerçekten de çok büyük bir eksiklik ama daha kötüsü de, samimiyetsiz samimiyetler... harika bir paylaşım ❤ ellerine emeğine yüreğine sağlık canım benim😘
bu tüp insanların sorunları kişiliğinde bence ama o tarz kişiler karşı cinsteki kişilerin hepsini aynı olduğunu düşünüyorlar bu onların eksikliğin çünkü hiç bir insanın kişiliği aynı değildir :) ( ama sana katılıyorum :) )
eline sağlık iyi yazmışsın hiç üşenmedinmi bu kadar şey yazarken :D :D
En İyi Cevaplar