Bir Kalbiniz Vardı, Onu Hatırlayın!

Bazen çok doluyorum biliyor musunuz? Cidden! Artık doldu da taşıyor da. Ben artık bir şeylere karşı güçlüymüşüm gibi yapmaktan yoruldum. Şöyle bir bakıyorum, şu hayatta bir belimi doğrultamadım. Hep doğrulttuğum insanlar beni en dibe itmiş.

İnsanoğlu işte yetinemiyor, bazen yetindiğimiz şeyler elimizden kayıp gidiyor.

Bazen en çok yetindiğimizi elimizde tutmaya çalışırken ilk olarak onlar gidiyor. Kırıp döküyoruz, sürekli yargılıyoruz ama bir kalbimiz olduğunu unutuyoruz. Bir kalbimiz vardı, onu hatırlayın!

Elbet benimde kör olduğum noktalar var. Elbet bende bir yerde tıkanıp kalıyorum. Böyle durumlarda aklıma hep şu sözler geliyor.

Gözler kördür insan ancak yüreği ile baktığında gerçeği görebilir.

İlk önce yüreğinizin farkına varın. Sonra görmeye başlayacaksınız. Kalbinizi kalp yapan onun içinde olan insanlar. E peki insanlar gidince ya da siz çıkartırsanız geriye ne kalacak? Ne düşündüğünüzü hissedebiliyorum çünkü ben de öyle düşünmüştüm, geçmiş olsun.

Bir de kurutmaya çalıştığınız vicdanınız var, onu kurutmayın.

Birinin kalbini kırarken, canını acıtırken o kullandığınız cümleler ile kalbiniz atıyor. İster siz buna İlahi adalet deyin ister karma.

Kalbinizi değil, kalbinizi parçalayanı unutun.

Kafanızdaki şeyler yüzünden insanlar ile konuşmak istemiyorsunuz. Onların yaşadığı şeyleride kaçırıyorsunuz ve bu sizi hayattan koparıp atıyor.

En önemlisi de bu kalp sadece sizde değil, herkeste var.

Karşımızdaki incinecek mi? Kırılacak mı? Hiç düşünmeden sadece ruhsuzca fevri davranıyoruz.

#Serseri0121 -

Ne olursa olsun, empati kurun.