Çocuk ve Kadın İstismarı - Yaşanmış Bir Olay

Bu benceyi yazma fikri, az önce ortaokul yıllığıma bakarken aklıma geldi. Biraz üzüldüm, biraz sinirlendim ve içimde hiç bitmeyen o nefret biraz daha arttı.


KizlarSoruyor'da bu konu hakkında yaşanmışlıkları anlatan bir çok yazı olmuştu ve ben de bu yazılara bir tane eklemek istiyorum.


Orta ikiye gidiyordum. Yani daha 13 yaşıma girmemiştim. İstanbul'da muhafazekarlığı ile bilinen bir özel okulda okuyordum. Müziğe olan ilgimi fark eden ailem, o senelerde keman dersleri almamı istemişti. Müzik dersinde alanım kemandı. Toplam 3 sınıftık ve 60 kişiydik. Bu 60 kişinin içinden yalnızca 2 kişi keman kulübündeydi. Biri ben, biri de yan sınıftan bir kız arkadaşım.


Perşembe günleri, öğleden sonraki ilk 2 saat -1. kattaki müzik sınıfımızda dersimizi işlerken hoca birden keman ve piyano seslerinin birbirine karışmasından rahatsız olduğunu bunun için -2. katın koridorunda ders yapmamızın daha iyi olacağını söyledi. Ben de nerden bileyim, tamam hocam demiştim.



Tam arkadaşımla ben kapıdan çıkıyorduk ki, hoca arkadaşıma ''Sen sonra gel, önce onu çalıştıracağım.'' dedi.



Biraz kötü olmuştum doğrusu çünkü ailem asla bir erkek ile aynı ortamda, tek başıma kalmamam gerektiğini söylemişti. Aşağıya indik ve fotoselli olan ışıkların altında nasıl ders işleyeceğimizi sordum hocaya. O ise önemli değil dedi. Ben de o gün çalacağım ''Gülnihal'' parçasının notalarını, duvara bant ile yapıştırdım ve kemanımı çalmaya başladım.


Çocuk ve Kadın İstismarı/Yaşanmış Bir Olay


En son ince notalara geldiğimde...



Hocam, ben bu notayı çıkartamadım? Yardımcı olur musunuz? dedim.



Dersin başından beri olmadık yerlerime baktığını fark ettiğim hocam yanıma yaklaşmıştı biraz tedirgindim, ışık sönüp duruyordu ve katta bizden başka kimse yoktu.


Yanıma geldiğinde...



Hangi nota? dedi.



Ve o sırada arkamdan bana bastırdığını hissediyordum. Ne olduğunu anlamamıştım ama kendimi kenara çektim ama o bırakmadı kolumdan tuttuğu gibi duvara yapıştırıp, daha da baskı uyguladı bana. Gerçekten ne olduğunu farkına varmamıştım ama istemsizce ağlıyordum.


Hocaya dönüp baktığımda hiçbir şey olmamış gibi bana bakıyordu.


Sonra lavaboya girdi ve ben hala tir tir titriyordum. 5-10 dakika sonra zil çaldı ve koşarak zemin kata çıktım ayaklarım titriyordu, o anı hala unutamıyorum.



Bahçeye çıkıp, avazım çıktığı kadar bağırıp ağlamıştım. Etrafıma üşüşen hocalar bana ne olduğunu sorduklarında cevap veremiyordum. Kendimi kirlenmiş, el değmiş gibi hissediyordum.



Diğer gün okula geldiğimde müdürüme olanları anlattım ve müdürümün bana bağırıp tokat atması hala aklımda.


Bunu ailemden birine söylersem, bu olayın bütün okula yayılacağını ve rezil olacağımı hatta karakollarda ve adliyelerde sürünüp gazetelere çıkacağımı söylemişti. O an işte dilimi yuttum. Ne bana attığı tokadın hesabını ödetebildim ona, ne de böyle bir olayın saklanmasına.


O zamanlar asker kızıydım, başlarına geleceklerden fazla korkuyorlardı belki de.


Ve ben o adamın ne adını unutabiliyorum, ne yüzünü.



O yıl inanılmaz derecede kilo vermiştim, sürekli ağlıyordum, derslerim çok kötü olmuştu ve bana o yıldan sonra bipolar bozukluk teşhisi kondu ve bunun ile yaşıyorum.



İleride bir kız çocuğum olursa onun kendine güveni olması için elimden geleni yapacağım. Asla susmaması gerektiğini ona öğreteceğim.


En çok da üzüldüğüm şey hala bu yazıyı anonim olarak yazmam, kendimi göstermeye utanmam...

Çocuk ve Kadın İstismarı - Yaşanmış Bir Olay
Cevapla