Acıyı tam anlamıyla paylaşamıyoruz belki, ama bunu yapabiliriz... Yapalım mı?

Üzülüyorum cidden bu duruma.. Ölüm gerçeğine. Hatta ölüm gerçeğinden daha da çok, ölenlerin en yakınları acıdan yanarken burada gülebilmeme. Hayatın devam etmesine üzülüyorum. Orda o canlar acırken, insanlar en sevdiklerini kaybetmişken, nice hayatlar sönmüşken terör uğruna; saçma şeyler için kendimi üzüp bazende gülüp eğlenebilmeme üzülüyorum.


Komik bir karikatür gördüm az önce, güldüm. Sonra yandaki haberi görüp durdum. Yüzümde dondu o gülümseme, sonra gözlerim doldu. İçimden geçenleri yazıyorum şu anda.


Elimizden gelmiyo ki hayatı durdurmak, acıyı tam anlamıyla paylaşmak. Madem hayat devam ediyo madem bunu engelleyip hakkını veremiyoruz tüm acıların.


Acıyı tam anlamıyla paylaşamıyoruz belki, ama bunu yapabiliriz... Yapalım mı?


O zaman siyaseti ve tüm herşeyi kenara bırakıp insanlığımızı koyalım ortaya, kürt türk demeden tam şu an elimizi açıp oradaki ölmüşlerimize ve tüm ölmüşlerimize dua okuyalım. Bari bu gelsin elimizden, hadi tam şu anda onlar için bunu yapıp yakınlarına da sabır dileyelim, iyi geceler arkadaşlar.

Acıyı tam anlamıyla paylaşamıyoruz belki, ama bunu yapabiliriz... Yapalım mı?
Cevapla