Olmaya Çalışan Fakat Olamayan Biz...

Herkese merhabalar.. Paylaşacak kimsem olmadığı için gözyaşlarım yanaklarımdan damla damla süzülürken size bir gizli kullanıcı olarak anlatmak istedim olduramadığım bizi.

Evet sevdim, çok sevdim.. Kendimden, canımdan, hayatımdan çok sevdim. Ama öyle içi boş bir sevgi olarak anlamayın sakın ha! Ben gerçekten sevdim O'nu. Ona Refikayı Hayatım diyecek kadar çok sevdim. Bilenleriniz vardır belki; Refikayı hayatım, ebedi eşim manasına gelir. O'nu ilk tanıdığımda inancı olan fakat pek hal ve hareketlerine yansıtan bir insan değildi. Son derece olmasada açıktı, tam anlamıyla değil ama yinede genişti.

Güzel olan kısmı kimsenin dokunmamış olmasıydı, güzel olan kısmı gözlerinde ebedii bir gelecek ve o geleceğin temelleri olan hayatı içtimaiyeyi görüyordum. Bizi görüyordum. Bismillah dedim, canımla başımla kolları sıvadım ve onuda kendimide hem bu dünyamız hem ebedi dünyamız için kazanmak için yola çıktım..

Peki, ne mi oldu? Bir çoğunuzun aşırı baskı diyeceği cümleyi tam manasıyla uyguladım. Uyguladım ama kuru kuruya değil, kendimde yaptım. Artık sadece başı açıktı, giyiminden başka hiç birşekilde taviz vermiyor hatta yazın hırka giydiriyordum. Erkeklerle asla muhatap olmuyordu ve biz birbirimiz
İçin herşeydik. Benden üç yaş küçük ve ben onunla aynı üniversitede aynı sınıfta olabilmek için onu bekledim. Hayatım zerrelerine kadar "O" olmuştu ve tüm herkes beni üniversitede bilirken ben O'nun için başka bir şehirde inşaatta çalışıyordum.

Parası olmayan bir insana her gün 100 tl verirsiniz, ilk zamanlar o kadar mutlu olur ki.. Belki önceden bir çay içemezken şimdi hergün 100 tl si vardır. Düşünün artık mutluluğunu. Fakat bir gün 100 tl az gelir onu mutlu etmez fazlasını verirsiniz. Fazlası, fazlası ve fazlası derken verecek paranız kalmaz ama o halen fazlasını isteyip mutsuz olmuştur. Sevgi ilgi alakada bu şekilde, ilk zamanlar o kadar çok 100 tl(!) verdim ki O'na artık yetmemeye başladı.. Fazlası, fazlası ve fazlası derken birgün işlerim güçlerimden ailemden dolayı ilgisiz kaldım alakasız kaldım. Ama ne yazık ki anlayış bulamadım.

Tabi bunun yanında geçmişte ki bir kaç hatamdan dolayı bana olan güveni hep sallantıdaydı.. Artık söylediğim herşeye "YALAN" gözüyle bakıyordu.

Bu arada iki buçuk yılı devirmiştik, artık biz tam manasıyla biz olduğumuzu düşünüyordum. Ve millet; biz sandığınız gibi istediği zaman görüşüp buluşabilen bir çiftte değildik. Okuller açıkken ayda bir defa, oda bir saat. Babası polisti ve bizide yakalamıştı o yüzden sıkı yönetim vardı. Tamam kabul belki bir nebze hayatını mahvetmiştim. Özgürlüğünü kısıtlamış fazla baskı kurmuştum. Fakat daha iyi bir gelecek, daha iyi bir ebediyet ve daha seviyeli sağlam bir ilişki için..

Ondan başını eğerek yürümesini istedim; çünkü niye başka bir yakışıklı erkek görsün ki? Kendini bilen insan bakmaz gibi uğultular duyuyorum sanırım fakat bir yakışıklı gördüğünde otomatikmen beyinin onu yakışıklı olarak algılamasını bile kıskandım ben! Ve dedim ki, başımızı eğersek biz daha sağlam biz oluruz! Çünkü, ben sürekli güzel kızlar görsem başıma dikkat etmesem ve kızlarda bana baksa bunu farketsem bir gün egom tavan yaptığında ve kavga ettiğimizde ihtimal değil midir ayrılmam?

Ona giyiminden taviz vermemesini söyledim; çünkü niye benim olan bir vücuda başkası baksın, pis hayallerine alet etsin ki? O öyle yapıyor diye ben yazın sıcağında hırka giydim.

Ona erkeklerle muhatap olma dedim; çünkü kıskanıyorum! Ne gerek var erkeklerle muhatap olmaya? Yahu diyeceksiniz ki kendini bilen insan sadık olur.. İsteyen istediği kadar sadık olsun, ateşle barut tabirini bizim atalarımız söylemiş. Sürekli erkeklerle muhatap olsa ne zamana kadar bir erkekten hoşlanmayacak? Olabilitesi var mı? Farzedin, bir erkek her anlamda çok iyi kaliteli. Ve O'na karşı ilgisi var. Ne zamana kadar hiç
İçinde birşey hissetmez ki? Aşk demiyorum yanlızca, insan illaki hisseder. Nitekim karşı cins.

İyi olan 1929921012 tane ise kötü olan 121 taneydi bende.. Ve O hep bardağın 121 tane olan kısmına baktı. En sonunda, ben hayatımı ona adamışken böylece yüz üstü bırakıp gitti beni.. Daha anlatmadığım ve emin olun roman olacak binlerce şey yaşadık fakat daha fazla kafanızı şişirmek istemem.

Size diyeceğim o ki; gönlün sevdiği insan için herşey ama herşey yapılır. Fakat ölçmeniz gereken muhakkak birşey; acaba beni yarı yolda bırakır mı?

Buyrun size konulu şarkı :)

İnşallah ilişkilerimiz ve eşlerimiz bize, bizde ilişkilerimizde ve eşlerimize ebediyet yolunda basamak oluruz.

Herkese iyi akşamlar.