Farkhunda, senin bedenin bizim yüreğimiz linç edildi.

Farkhunda, senin bedenin bizim yüreğimiz linç edildi.


Savunmasız bir kadın…
Onlarca erkeğin arasında tekmeleniyor…


Gözlerinde kalplerinin karasını taşıyan ve insanlığını terk etmiş olan yaratıkların yumrukları, tekmeleri, küfürleri, sopa sallamaları, taş atmaları bitmek bilmiyor…


Nasıl bir acı çektiğini izlerken çektiğim acıdan tahmin etmeye çalışıyorum, içim parçalandı.
İnsanlığımdan utandım.


Kafasına gelen darbe ile sersemleşip sendelerken ellerini iki yana açıyor “neden yapıyorsunuz bunu?” diyen bakışları bugüne kadar yaşadığım en büyük sevdadan daha fazla işliyor yüreğime.


Kuran yaktı iftirasına ve olayın gerçekleşme nedenine girmeyeceğim zira her ne olursa olsun hiçbir sebep bu “caniliği” haklı gösteremez.


Savunmasız bir kadın…
Onlarca erkeğin arasında tekmeleniyor…

Gözyaşları belki dışına akmıyor ama içine bir deniz gibi acının aktığını biliyorum.
Ellerini iki yana açıp “neden yapıyorsunuz bunu?” diye sorarken kafasına sopa darbesi alıp yere yuvarlanırken içimden kopan şeylerin adeti belli değil.


Yerde tüm vücudunda acıyı yaşayan, bedeni kanlar içinde kalan bir kadını görüp üzerine tekme atmak için zıplıyorlar ve bu tekmeler yumruklar sopalar taşlar o kadının bedenine değil sadece hepimizin yüreğine mermi gibi çakılmakta.


Yer tarafı kanlar içinde kendinden geçtiği halde üzerine zıplıyorlar, taş atıyorlar, sopalarla kafasına vurmaya devam ediyorlar ancak öfkeleri dinmiyor cansız bedenini bir apartmanın çatısından aşağı atıyorlar, içlerindeki hayvanlık doymuyor üzerinden araba ile geçiyorlar ancak yeterli gelmiyor ve yakıyorlar…


Çektiği acıları dindirmek imkansız.
Geriye dönüp olayları engellemek imkansız.
Çektiği o acılar, bedeninin çığlıkları ve kan kaplanmış yüzü ile bakıyor olacak insanlığın yüzüne.


Savunmasız bir kadın…
Onlarca erkeğin arasında tekmeleniyor…


Yaşamak istediği ne güzellikler vardır, hayallerini kurduğu bir sevdası vardır, başarmak istediği şeyler vardır ama artık hiç birini gerçekleştiremeyecek.

Umutları, bilinci yerindeyken ellerini iki yana açıp korku ve endişeli bakışlarla neden sorusuna yanıt ararken ölmüştü aslında ve yaşadığı korku bile kan dondurmaya yetiyor. O yaratıkların gözlerindeki acımasızlığı ve nefreti gördüğünde yani öleceğini anladığında neler düşünmüştür?


Hiç kimsenin kendisine yardım etmediğini aksine vuranların çoğaldığını ve vurmayanların telefonları ile bu anı çektiklerini gördüğünde neler hissetmiştir?


Bedeni değil sadece umutları, duyguları, sevgisi de öldü.
İnsanların yüreğinde değil ama sosyal paylaşım sayfalarında bir süre kalacaksın diye üzülme güzel kadın!

Vicdan sahibi insanların yüreğinde sızlayan acıların arasında her daim sızlayacaksın.


Farkhunda, senin bedenin bizim yüreğimiz linç edildi.
Cevapla