Boşanmalardan Çocuklar Nasıl Etkileniyor?

Aklımda bir süredir bu konuyu ele alıp burada paylaşmayı düşünüyordum, çünkü ben de boşanan bir ailenin evladıyım. Yazıma başlamadan önce, bunun sadece kendi yaşadıklarımdan ve kendi öğrendiklerimden yola çıkarak yazdığım bir yazı olacağını bilmelisiniz. Bu yazı medikal bir reçete veya bir uzmanın kaleminden çıkan bir yazı değildir, sadece yaşadıklarımdan yola çıkarak öğrendiklerimi sizlerle paylaştığım bir yazıdır.

1 Mart 20019 tarihinde bir gazetede yer alan TÜİK'in boşanma istatistik verilerine göre sadece 2018 yılında 142 bin 448 çift evliliklerini sonlandırmış.

Bunun yüzde ellisinin çiftin en az bir evladı olduğunu düşünürsek bu da kabaca 72 bin çocuk demek. Ki bu sayının çok daha fazla olduğunu düşünüyorum. Ve bu sadece Türkiye'de. Her sene boşanmanın arttığını düşünürseniz bu da her sene anne ve babasıyla ayrı ayrı görüşmek zorunda kalan binlerce çocuk demek. Dolayısıyla bu sitede de bu durumu yaşayan bir sürü insan olduğunu düşünüyorum.

Bu yazıda odağım tamamen çocuklar olacak, çünkü en çok arada kalanının, anlaşılamayanın çocuklar olduğunu düşünüyorum. Anne ve baba bu durumu daha kolay bir şekilde atlatabilse de bir çocuk, seneler geçse bile bu durumu kabullenemeyebiliyor. Ve boşanma olayı yaşanırken, ilk senelerinde çocuklar gerçekten harap olabiliyor.

Dediğim gibi ben bir uzman değilim, öğrendiklerimden yola çıkarak derdinizi dile getirebilmeyi amaçlıyorum sadece. Bu konu çok hassas bir konu, bunu biliyorum ama elimden gelen en iyi şekilde bu yazıyı kaleme alacağım, umarım bir faydası olur.

1) Psikolog ile görüşmek

Belki de en önemli madde bu olacak. Deli doktoru deyip ya da buna ihtiyacınız olmadığını düşünüp psikoloğa gitmemezlik yapmayın çünkü ihtiyacınız olmadığını düşünseniz bile inanın, aslında ihtiyacınız var. Uzman olduğu için öfkenizi, üzüntünüzü açığa çıkartıp bunu tedavi edebilecek en iyi kişi o olacak, ama eğer böyle bir şey için imkanınız yoksa hiç olmazsa bu konuyu güvendiğiniz bir dostunuz, yakınınız veya yakın gördüğünüz biri ile paylaşın. İnanın bununla ilgili konuşmak sizi çok rahatlatacak.

Diğer maddeye geçmeden önce bununla bağlantılı olarak söylemem gereken bir şey daha var; boşanma durumu insanı her yaşta etkiliyor. Hatta bazı araştırmalara göre 0-10 yaş aralığında bu durumu yaşayanlar, 10-20 yaş aralığında bunu yaşamış olanlardan daha kolay atlatabiliyor. O yüzden başında çocuklar dememe bakmayın, bu yazı aslında anne ve babası boşanan her evlat için.

2) Ailenizin bu durumda olmasının nedeni siz değilsiniz

Bu, özellikle de 15 yaşından küçük olan çocukların aklına gelebilecek bir düşünce; "Annemle babamın boşanmalarının nedeni benim." "Eğer ben daha iyi bir çocuk olsaydım onlar boşanmazdı."

Bu doğru değil.

Aileniz boşandı çünkü anlaşamadılar, veya başka bir şey oldu ama her ne olduysa bu ikisinin arasında ve ikisini bağlayan bir şey. Bir nedeni varsa bu sadece ikisini kapsayan bir şey. Sorumlusu siz değilsiniz, bu düşünce zamanında aklınızdaysa ama bir şekilde bastırdıysanız bunu açığa çıkartıp bu düşünce ile yüzleşin ki ruhen rahatlayabileseniz. Çocuk, bir evlilikte iki kişinin dünyaya getirebileceği en güzel şey. Dolayısıyla bir çocuk asla bir boşanma nedeni olamaz, hiçbir aile çocuklarına böyle bir suçlama yapamaz.

3) Öfke

Boşanmanın ilk zamanlarında bu hissi pek hissetmeyebilirsiniz, özellikle de yaşınız küçükse. Ama zaman ilerledikçe, boşanmanın arkasında eğer anlaşmazlık haricinde başka durumlar varsa bunları öğrenip daha çok farkına varabiliyorsunuz. O zaman da annenize veya babanıza -veya her ikisine- karşı içinizde bir öfke oluşabiliyor. Daha sonra bu öfkeyi ailenize karşı bir suçlama olarak yönlendirebiliyorsunuz.

Öfkelenmeyin diyemem tabii ki, çok kötü boşanmalara tanıklık eden çocuklar olabiliyor ancak unutmayın ki siz ikisinin evladısınız, aileniz birbirlerine karşı yapmış olduğu hatalar sadece ikisini ilgilendirir. Eğer bir tavır konulması gerekiyorsa bunu anneniz ya da babanız yapacaktır. Onların hissettiklerini veya onların "intikamını" almak zorunda değilsiniz, bunu yapmamalısınız. İkisiyle de olabildiğince düzgün bir ilişki devam ettirmek yararınıza olacaktır.

4) Kaybetme korkusu

Şahsen ailem boşandıktan sonra kaybetme korkusunu çok fazla yaşadım. Boşanmanın durumuna göre annenizi veya babanızı kaybetme korkusu yaşamanız çok olasıdır. Ki bu genelde anne ile yaşamaya devam edildiği için anneyi kaybetme korkusu oluyor. "Babam gitti ya şimdi annem de giderse, ya yalnız kalırsam" gibi düşünceler patlak veriyor.

Bunu aşmanın en iyi yolu bunu ailenizle paylaşmak olacaktır. Korkunuzu dışa vurun. Gereken önlemi, yardımı onlar sağlayacaktır.

5) Kopukluk yaşamak

Boşanmanın ardından ortaya çıkan bir durum da hem ebevynlerinizden hem de akrabalarınızdan bir anda uzaklaşmanız, kopmanız. Her hafta gidilen akraba ziyaretleri bir anda son buluyor, kalabalık sofralar kurulmuyor, özel günler artık ebevynlerinizden sadece biri ile kutlanıyor... Kendinizi bir anda yalnız, bir başına kalmış gibi hissedebilirsiniz. Bu durumu azaltmanın en iyi yolu -eğer azaltmak istiyorsanız yani- kendinizin çaba göstermesi olacak. Kendiniz arayacak, kendiniz hal hatır soracak, eskisi kadar sık olmasa da siz kendiniz ziyaret edeceksiniz. Böylece en azından akrabalarınızla iletişimi bir anda kopartmamış olursunuz.

Başta da söylediğim gibi gerçekten hassas bir konu. Farkında olmasanız bile sizi derinden etkileyen, seneler sonra bile hala etkisi devam eden, tramvatik bir olay. Keşke evlenme oranı azalana dek boşanma oranları azalsa ama bu, uzun bir süre için daha pek mümkün görünmüyor. Bu durumda çocukların kendini geliştirmesi, bu durumun geleceklerini etkilemelerine izin vermemeleri gerekiyor.

Kendi deneyimlerimden yola çıkarak bir yazı yazmaya çalıştım, umarım faydası olmuştur. Çocukların, yetişkinlerin dertleri arasında harap olmamaları dileği ile...