Boşanma Kararı Çocuğa Nasıl Anlatılmalı?

Herkese günaydın :)

Bugün kendi deneyimlerimden yola çıkarak sizlere, boşanma gibi bir sürecin çocuğa nasıl açıklanabileceğini kısaca anlatmak istiyorum.

Önce ebeveynler anlaşmalı

Tavsiyem, benim gibi durumu yönetirken size çocuğunuz konusunda yardımcı olabilecek bir pedagog ile birlikte hareket etmenizdir. Karı koca olarak ayrılacak olmanız sizi ebeveynlik sorumluluklarınızdan uzaklaştırmaz. Aksine, bu süreçte ve sonrasında her zamankinden daha ilgili bir anne baba olmanız gerekmektedir. O yüzden, önce çiftler kendi aralarında nasıl bir ortamda söyleneceği, hangi kelimelerin kullanılacağı konusunda anlaşmalıdır.

Konuşma tarzınız, kelimeleriniz

Kelime seçimi inanın çok önemli bir konu. Çocuğun yaşına bağlı olarak bu seçim yapılmalı. Mesela, karı koca olarak mutlu değiliz gibi duygusal bir yaklaşım çocuk için sindirmesi zor sorulara yol açabilir. Birbirinizi hala sevdiğinizi ( arkadaş, dost olarak), bundan sonra ayrı evlerde kalma kararı aldığınızı ( YAŞAMAK kelimesi büyük bir değişikliği çağrıştırdığı için kullanılması tavsiye edilmiyor), farklı evlerde uyuyacağınızı anlatabilirsiniz.

Çift olarak hareket edin

Karı koca olarak ayrılıyor olabilirsiniz ancak eski eşlerinizle bağınız hayatınızın sonuna kadar devam edecek. Bunu unutmayın. Özel günlerde ya da çocuğunuz için arada sırada ailecek vakit geçirmek zorunda kalacağınızın bilincinde olun. Boşanma haberi de, anne baba beraberken açıklanmalı. Kuracağınız 20 cümle varsa, yarısı anne yarısı babadan gelmeli. Tersi durumda çocuk, sessiz olan tarafı pasif, isteksiz olarak kafasında tanımlar ve konuşmada en fazla sesi çıkan kişiye öfkesini yansıtabilir. Kararı ortak verdiğinizi mutlaka ama mutlaka belirtin.

Soruları olursa dürüstçe cevap verin

Çocuğunuz o an olmasa bile, süreç boyunca onlarca soru sormak isteyecektir. Ya da size boşanıyor musunuz? diye sorarsa, açıkça EVET buna boşanmak diyoruz gibi net, kafa karıştırmayan kelimeler kullanarak cevap verebilirsiniz. Mahkeme, dava vb. süreçlerden bahsetmeniz gereksiz olacak ve sadece bilgi kirliliği yaratacaktır. Ebeveyn evden ayrıldıktan sonra da sizlere bu soruları illaki yöneltecektir. Eşler birbiriyle bunları paylaşmalı, cevapları ortaklaşa belirlemeli ve takım olarak hareket etmelidir. İletişiminiz kopmaması bu noktada çok önemli.

Kendini suçlayacak

Bunu sizlere belli etmeden içsel olarak da yaşayabilir ancak çocuğunuz bir noktada kendini suçlayacak. Ödev yapmadığı için, yemek yemediği için, oyuncaklarını toplamadığı için sizin ayrıldığınızı düşünecek. Yapmanız gereken, en baştan bunun onun yaptığı / yapmadığı hiç bir şeyle ilgili olmadığını net olarak anlatmak. Boşanmanın anne ve baba arasında olduğunu sık sık tekrar edin.

İzin verin

Size bir noktada öfkesini kusacak, bağıracak, hatta nefret ettiğini söyleyecek. Her şeye hazırlıklı olun. Bu kelimeleri duyduğunuzda yapmanız gereken SAKİN olmak. Bağırmamak. Eski eşinizi suçlamamak. Size ne yapmış olursa olsun o çocuğunuzun annesi, babası. Kesinlikle kötülemeye kalkmayın. Öfke patlamalarını hem eski eşinizle hem de de varsa pedagogunuz ile mutlaka paylaşın.

Normalleştirin

Ayrılmak, özellikle ülkemizde her ne kadar negatif bir olay gibi görünse de, doğal bir süreçtir. Çocuğunuz için bu olayı normalleştirin. Evden cenaze çıkıyormuş gibi davranmayın, davranılmasına da izin vermeyin. Evlenmek nasıl bir başlangıç ise boşanmanın da farklı bir başlangıç olduğunu ona anlatın. Ayrı odası olacağını, o oda için alışveriş yapabileceğinizi, istediği zaman anne / babasında kalabileceğini sık sık dile getirin. Evden kim ayrılacaksa valizini toplarken, çocuğunuzdan yardım etmesini isteyebilirsiniz. Bunun bir veda olmadığını kafasında iyice anlamalı.

Son olarak, boşanmak; kötü bir evlilik sürdürmekten iyidir. Çocuğunuz, mutlu, huzurlu ebeveynlerle yetişmeyi hak ediyor. Aynı evde kavga eden, bağıran ya da daha kötüsü hiç iletişimi olmayan bir anne baba sadece sıkıntı yaratır.

Teşekkürler