Evliliğin Diğer Yüzü: Boşanma Süreci Çocuğa Nasıl Açıklanmalı?

Düğün günü her şey ne kadar mükemmeldir! Ve o gün her çift evliliklerinin bir ömür süreceğini düşünür fakat gerçekler genelde çok farklıdır. Evliliğin bitişi çiftler için oldukça acı verici ve travmatiktir.

Ancak çocuklar için bu çok daha ağırdır. Olanları açıklamak ve anlamasını beklemek her zaman mümkün olmaz. Bencemin içeriği bu açıklamanın nasıl yapılması gerektiği hakkında, boşanmanın gerekli olup olmadığı değil. Kendi deneyimlerimi de ekleyerek sizlerle paylaşmak istedim.

Beraber olun

Bu konuşma, her iki ebeveynin de bir arada olmasını gerektirir. Aksi; çocukta endişe yaratacaktır. Olanları açıklarken çocuğunuzun kaygısını en aza indirmek için mutlaka beraber olmalısınız. Sadece süreci anlatırken değil, evladınız için bundan sonra çok daha ilgili olmalısınız. Unutmayın, siz boşanıyor olabilirsiniz ancak ölene kadar olarak kalacaksınız. Sorumluluklarınız çocuğunuza karşı aynen devam edecek. Bunun bilincinde olmalısınız. Gerekirse süreci yönetmenize yardımcı olmak amacıyla bir pedagog ile de görüşebilirsiniz.

Kelimelerinizi dikkatli seçin

Ne söylediğiniz kadar nasıl söylediğiniz de önemlidir. Bu yüzden kullanacağınız kelimeleri dikkatli seçmelisiniz. Artık mutlu değiliz gibi sert çerçevesi olan cümleler kurmak çocuk üzerinde kolay hazmedilemeyecek sorunlara neden olabilir. Bunun yerine birbirinizi arkadaş, dost olarak sevdiğinizi ANCAK ayrı evlerde kalacağını söyleyebilirsiniz. Pedagogların tavsiyesi, ayrı yaşamak teriminin kullanılmaması yönünde. Çünkü yaşamak kelimesi; çocuk için çok büyük bir değişimi ifade edebilir bu da üzerinde olumsuz etkiye sebep olabilir. Konuşma sırasında hem anne hem baba söz almalı. Çocuk sessiz olan tarafı kafasında boşanmak istemeyen taraf olarak tanımlar ve hırsını konuşan taraftan çıkartabilir.

Çift olarak hareket edin

Boşanıyor olmanız, bağlarınızı tamamen koparacağınız anlamına gelmiyor hele de ortada çocuk(lar) varsa. Doğum günleri, diploma törenleri, okul etkinlikleri, hastalık vb. durumlarda yine yan yana vakit geçirmek zorunda kalacaksınız. Bunu asla çocuğunuza olumsuz şekilde yansıtmayın. Gerekirse en sahici sahte gülümsemenizi takının ve günü atlatmaya bakın.

Yalan söylemeyin

Sorular konuşmanın hemen ardından gelmeyecektir. Çocuklar duyduklarını önce sindirmeye çalışır ve zamanla sorular soraları kovalar. Neden babam gidiyor, beni artık sevmiyor musunuz, anne neden babamdan nefret ediyorsun gibi binlerce soru belirli aralıklarla karşınıza çıkacaktır. Cevaplarınız net, yalansız ve anlayacağı kadar basit olmalı. Olayın yasal kısmından bahsetmeniz şu süreçte sadece çocuğun kafasını karıştıracaktır. Taraflardan birine soru geldiğinde, diğer ebeveyne haber verilmeli, ortak bir cevap üzerinde anlaşılmalı ve çocukla bu paylaşılmalıdır.

Kendini suçlamasına izin vermeyin

Çocuğunuz kendi içinde bir süreç yaşayacak, bunu size belli etmeyecek ancak bilin ki bir noktada kendini suçlayacak. Yemek yemediği, vaktinde yatağa gitmediği, yaramazlık yaptığı için ebeveynlerinin ayrılıyor olduğunu düşünecek. Sizinle paylaşmasa bile, karşınıza alın ve olan hiç bir şeyin suçlusunun kendisi olmadığını anlatın. Ona sık sık ayrılmanızın, ortak kararınız olduğunu ve kimsenin bir suçu olmadığını belirtin.

Duygularını belli etmesine izin verin

Bırakın ağlasın, bağırsın, çağırsın, aklında ne varsa döksün. Bu süreçte her tepkiye hazırlıklı olmalısınız. Yapmanız gereken tek şey sakin kalmak! Aynı şekilde tepki verirseniz işler tahmininizden daha yönetilemez hale gelebilir. Bu öfke nöbetlerini bastırmaya çalışırken, ne yapmış olursa olsun eski eşinizi suçlamayın. Sizin de bazı şeyleri sadece içinizde yaşamanız gerekecek, yutkunun ve söyleyeceklerinizi gerekiyorsa yutun. Öfke nöbetlerini mutlaka eski eşiniz ve varsa pedagogunuz ile paylaşın.

Boşanmak, evlenmek kadar doğaldır

Kötü giden ve tarafları mutsuz, huzursuz eden evliliği bitirme kararı almak, hayatımızı biriyle birleştirmek kadar doğal bir durumdur. Ancak ülkemizde sebebi ne olursa olsun boşanma, ayıplanır, saklanacak, utanılacak bir durum olarak gösterilir. Çocuğunuza bu sürecin beraber yaşamak kadar normal olduğunu anlatın. Boşanmanın da bir başlangıç olduğunu söyleyin. Anne baba olarak asla onu yalnız bırakmayacağınızı üzerine basarak tekrarlayın. Yeni evini, odasını, ayrı ayrı geçireceğiniz güzel zamanları hatırlatın. Mümkünse, evden ayrılan tarafın bavulunu toplamasına çocuğunuz da yardım etsin ( bu benim boşanma sürecimde çok yardımcı oldu, pedagogumuz tavsiye etmişti).

Aynı evin içinde yabancı daha kötüsü düşman gibi yaşayan ve birbirine öyle davranan ebeveynlerin büyüttüğü çocuklar inanın sağlıklı yetişkinler olamazlar. Her çocuk tek ebeveynle bile olsa mutlu bir evde büyümeyi hak eder.